Mochila II

Vrij kort nadat ik mijn eerste mochila af had begon ik aan de Oilily Look-a-like mochila voor Fenna. Op de een of andere manier raakte ik maar niet verder dan halverwege de bodem. Ik kwam er maar niet lekker in. Dus uiteindelijk heb ik die uitgehaald en ben ik voor Fenna aan een andere tas begonnen. Het was de bedoeling om voor haar een kleine tas te haken, maar toen ze zelf opperde dat ik er ook een rugtasje van kon maken heb ik besloten de tas wat groter te maken. 

Het ging best vlot, ik nam het steeds mee naar mijn werk en haakte in de pauzes.

De tas is nu, een paar maanden later, nog steeds even (niet) vergevorderd. Niet omdat ik er geen zin meer in heb hoor, maar er kwam ‘even’ iets tussen 😉

Ik begon namelijk aan nóg een mochila, voor een vriendin waarmee ik afgelopen weekend een nachtje weg was. In haar favoriete kleur (paars) en een van mijn favoriete kleuren (mint) haakte ik een kleine mochila. Voor een grote had ik geen tijd 😁


De tas is ongeveer 15 cm in doorsnede en zal niet veel hoger zijn dan dat. 

Ik ben ruim op tijd begonnen en had dus meer dan genoeg tijd om het tasje te maken maar, omdat ik het zo leuk vond om het patroon te zien groeien, haakte ik lekker door. Soms wel een paar uur achter elkaar. 

Dat moet je dus niet doen… zeker niet met deze haaktechniek. 

Ik haakte mezelf een peesschedeïrritatietje 😂  Eentje waarvan mijn fysio/echtgenoot direct wist wat het was (dat dus), hoe het heette (syndroom van De Quervain) en wat ik er aan kon doen (rust en zo nodig een pijnstiller) 
 

Rust dus… gelukkig had ik genoeg tijd. Ik haakte een paar dagen niet, maar woof in de tussentijd de band voor de tas en een smal bandje dat ik wilde gebruiken voor het trekkoord. 

Daarna hield ik het bij maximaal twee toeren per dag en zo kreeg ik geen last meer. Uiteindelijk was de tas gewoon op tijd af, inclusief voering en nog wat extraatjes erbij: 

Afgelopen weekend heb ik de tas gegeven. Ze vond hem erg mooi 😊 

En nu weer verder met Fenna’s tas!

Mijn nieuwe werktas ❤️

Mijn nieuwe liefde ❤️

Soms zijn er van die stoffen die meteen je aandacht hebben. Zo zag ik Heel. Lang. Geleden. dit bericht voorbij komen en hoewel ik niet meteen fan was van de kleuren in deze stof was ik wel helemaal weg van de prachtige kraanvogels.

 

Stof met vogeltjes… I like ❤️

Fenna vraagt me wel eens waarom ik áltijd stof met vogels koop. Blijkbaar valt het op 😉

Dus toen ik, ook alweer een hele tijd geleden, in mijn favoriete stoffenwinkel op AliExpress (ja ja, ik weet het…) diezelfde stof in andere kleuren tegenkwam was het wél liefde op het eerste (tweede) gezicht!!!

Blauw, petrol en gouden accenten:


Zo mooi 😍

De stoffenjunk in mij nam meteen bezit van mijn klikvinger en ik bestelde drie panelen, zonder echt een bestemming of project in gedachten te hebben.

De stof kwam, ik waste en streek het en het belandde in mijn stoffenlade. Om daar een hele tijd in te blijven liggen…

Ongeveer hetzelfde gebeurde met het Portugese kurkleer dat een tijd geleden ineens op verschillende blogs begon op te duiken. Kijk maar eens hier, en hier, of hier.
Ook dat vond ik op AliExpress, maar werd verzonden vanuit Spanje. Ik heb het in verschillende kleuren. De naturel variant heb ik al een paar keer gebruikt voor kleine etuitjes, riempjes aan een clutch of de lipjes aan dit mandje.

Toen ik de combinatie van mijn lichtblauwe kurkleer en de stof met de kraanvogels een keer per ongeluk naast elkaar hield was het idee voor een tas geboren. De kleuren van de bomen en het kurkleer waren een match made in heaven. Zo mooi! 

Met filter, omdat de blauwe kleur van het leer niet goed overkwam.

Ik heb toen ook direct de fournituren besteld: tassenband, magneetsluiting, dopjes voor de bodem en decovil om de stof zo stevig te maken dat het rechtop zou blijven staan.

Dat moet in juni geweest zijn…

In augustus knipte ik het leer, de stof en de versteviging…

En nu is het oktober! Soms zijn er dingen die ik heel graag wil maken maar steeds voor me uit blijf schuiven omdat ik denk dat het heel veel, of vervelend werk is. Deze tas was zo’n ding, maar ik had echt een tas nodig waar ik mijn spullen voor het werk gewoon in kon laten zitten en die groot genoeg was voor mijn witte jasje, lunch, dagelijkse-dingen, etc. Dus begon ik er begin deze week eindelijk eens aan.

Ik heb nog niet veel echte tassen gemaakt en ik ben er dus ook niet echt handig in. Decovil had ik nog nooit gebruikt, maar dat is dus een soort buigbaar karton wat je op je stof strijkt om het echt heel stevig te maken. Ik heb het ook op het kurkleer gestreken omdat dat de onderkant van de tas moest worden en ik wilde dat de tas goed zou blijven staan. Achteraf was dat misschien niet nodig geweest. Ik weet het niet..

Wat ik wél weet is dat ik de tas bijna niet meer omgekeerd kreeg toen ik hem eenmaal had genaaid. En toen ik hem eenmaal met de goede kanten naar buiten  had, zag ik dat de paspel niet goed vastzat en toen moest ie weer terug. En daarna wéér teruggedraaid. Het zweet stond op mijn rug 😅

Het ritsvakje aan de voorkant is klein, want dat maakte ik van een restje van het leer. Precies groot genoeg voor mijn sleutel!

De stof voor de voering is van Michael Miller en lag ook al een tijdje in mijn la. Ik had eigenlijk nog geen bijpassende voeringstof in gedachten, maar ik vond dit wel een mooie match. 


Ik was nog iets van plan met ritssluitingen, en een ritsvak aan de binnenkant maar ik was er zo klaar mee. Het is goed zo. Er komt alleen nog een magneetsluitinkje aan de bovenkant zodat de tas niet helemaal open blijft staan. 

Of de tas heel praktisch is, moet ik nog zien. Hij is vrij diep en smal. Maar voorlopig passen alle spullen die ik meeneem naar mijn werk er met gemak in. 

Ik ben er blij mee. Hij is zo mooi ❤️

Links dag/zonlicht, rechts kunstlicht

En die twee andere panelen? Die zouden nog wel eens een kerstjurk voor Fenna kunnen worden!

Een nieuw dak voor de bak

Onze bakfiets moest een nieuw dak. De huif die er bij zat toen we hem kregen was binnen het jaar lek en gescheurd.
Bij de klanten’service’ van Troy vingen we bot toen we vroegen of er losse regententen te koop waren, sterker nog: we kregen überhaupt geen reactie!
Net als die keer net na aanschaf toen bleek dat de elektra van de elektrische aandrijving en fietscomputer het niet goed deed.

Dus hebben we voor die keer dat de spaken van het achterwiel het een voor een begaven en die keer dat de bankjes en gordels losrammelden maar niet eens meer gebeld… Gelukkig kennen we een goede fietsenmaker en zijn inmiddels ALLE spaken in het achterwiel vervangen!!

Maargoed, het dak dus… Omdat Troy dus niet bereikbaar was en niet op mijn vraag via het reactieformulier op de website reageerde, ben ik zelf maar aan de slag gegaan.

Ik wilde voor het dak een soepele waterdichte stof en heb op goed geluk iets besteld. Ik weet alleen niet meer waar… het plan om de nieuwe tent te maken had ik namelijk al in het voorjaar en de stoffen heb ik dus ook destijds al besteld. Ik weet wel dat ik bij dezelfde webwinkel ook het doorzichtige vinyl voor de zijwanden bestelde.

Ik gebruikte het frame waar de tent overheen moest komen als mal en keek sommige dingen af bij de oude tent en verzon sommige andere dingen er zelf bij.
Het was geen moeilijke klus maar wel een flink project waardoor ik het voor me uit bleef schuiven. Maar toen het weer vorige week ineens om begon te slaan en de kou nu toch echt onderweg lijkt te zijn kon ik er niet meer onderuit. Ik moest aan de bak!


Naaimachine naar beneden, bakfiets in de woonkamer en gaan! De eerste resultaten waren al veelbelovend…

Het opnaaien van het klittenband om de zijkanten af te sluiten had veel weg van vinylworstelen…


Maar uiteindelijk hadden we een tent! Gelukt! Ik ben best een beetje trots! Onze kinderen zitten weer droog. Niet dankzij Troy trouwens 😦
We moeten de eerste regenbui nog afwachten, maar de stof heeft de test met de douche (die heb ik gedaan voordat ik aan de tent begon) in ieder geval doorstaan.

Dus ging ik gisteren met kind 3 in de ‘hut’ (zoals hij het zelf noemde) vrolijk op weg om kind 2 bij een vriendje op te halen. Totdat ik een hele harde PFFFFFFFFFFFFFFFFF hoorde en ik een platte achterband had 😩

Toch die fietsenmaker maar weer eens bellen… Troy in de gloria #NOT 😞

AANVULLING:

Inmiddels is de achterband vervangen dus we rijden weer. Bij gebrek aan echte regen hebben we de waterdichtheid getest met behulp van de tuinslang 😂