Ruimtelijk inzicht?

Het moet een jaar geleden zijn. Ik liep met de buurvrouw een snel rondje over de stoffenbeurs op de grote markt en zag vlak voordat ik mijn fiets weer pakte een stofje hangen. Gebloemde strepen. Herfstkleurtjes. Een beetje druk maar gecombineerd met een effen stof zag ik er meteen een jurkje voor Fenna in. En, niet onbelangrijk, het was helemaal niet duur. Goedkoop zelfs! Driemaal raden wat ik deed…

Ik liet het hangen…

WAT?!

Ja echt, ik liet het hangen. Ik had al zoveel items op mijn to do lijst en al zoveel stoffen in de kast.

Het duurde toch zeker 6 uur voordat ik er spijt van kreeg. Dezelfde buurvrouw waarmee ik op de markt liep, bracht me namelijk die middag de catalogus van de wintercollectie van Mim-pi en daar stond dit jurkje in…

Mim-pi wintercollectie 2015-2016


Ik zag het nog duidelijker voor me! Die gebloemde strepen… die kon ik natuurlijk ook schuin doorknippen en in een hoek weer aan elkaar zetten… en dan toch met donkerblauwe effen mouwen… Hmmm… 

Ik dook het internet op en zocht, maar kon de stof nergens vinden. Ik ging er vanuit dat het een restje moest zijn geweest en zette het uit mijn hoofd.

En toen werd het voorjaar en kwam het Stoffenspektakel naar de Haarlemmermeer Expo. En daar hing mijn stofje! Gewoon een enkel lapje over een balk van een kraam, een restje, helemaal alleen. Ik greep mijn kans en kreeg het hele stuk (1,5 m breed) voor iets van 3 of 5 euro. Ik weet het niet meer precies. Maar hoe dan ook was het een mazzeltje!!!
Vervolgens bleef het weer een hele tijd liggen, totdat ik deze week eindelijk de schaar erin zette.

Het blijkt dat je voor het plan dat ik in mijn hoofd had ten eerste: heel veel stof nodig hebt omdat je echt veel verlies hebt door de schuine kanten die je overhoudt. En ten tweede: wel moet beschikken over enig ruimtelijk inzicht om te bedenken hoe je de strepen aan elkaar moet zetten om dezelfde rijen bloemen te matchen én te zorgen dat ze niet ondersteboven staan.

Maar het lukte, en ik werd er blij van!


Van de anderhalve meter die ik had bij het begin, bleef precies genoeg over voor het voor- en achterpand van een shirt. En nog een reststukje. Dat was prima, want meer had ik niet nodig. Met een restje jeans-achtige jersey die ik ook voor deze broeken voor de jongens had gebruikt, maakte ik de mouwen en het rokje. En zo werd het een soort Candy, maar dan met lange mouwen en een iets anders aangezet rokje omdat ik anders wat lengte te kort zou komen.

Voor het eerst werkte ik de mouwboorden en de onderkant van het rokje niet af. Ik vond het omkrullen nu juist leuk staan omdat de binnenkant van de stof het een stoerdere uitstraling gaf.
Hier en daar zijn de bloemen wat ongelukkig doorgeknipt, maar de rijen matchen wel.


Als ik meer stof had gehad zou ik de strepen aan de zijkanten ook passend hebben gemaakt. Volgende keer beter 🙂


Gelukkig vond Fenna het jurkje zelf ook erg leuk en wilde ze het vandaag meteen aan. Dat gaf mij de gelegenheid om een paar leuke foto’s te maken.
Om de foto’s wat spontaner te maken probeerden we iets met springend omdraaien. Een iPhone heeft daar een iets te lange sluitertijd voor maar de foto’s waren te leuk om niet te bewaren ❤️