Dromenvangers… inclusief patroon!

De laatste tijd ben ik helemaal into het haken van dromenvangers. Kleintjes, want die zijn zo lekker snel klaar. Maar misschien waag ik me binnenkort ook wel eens aan een grotere. 
Ik had niet echt een patroon, dus ik ben gaan zoeken op kleine doily’s en mandala’s en heb daar uiteindelijk mijn eigen draai aan gegeven (als je direct naar het patroon wilt, scroll dan nu naar beneden). 

Het begon met last-minute cadeautjes voor de juffen van Cas omdat hij, eerder dan ik verwachtte, juffendag had. 

Zij kregen een kleine dromenvanger aan  een lantaarntje: 

Die vond ik zelf zo leuk dat ik die ook maar meteen voor de juffen van Fenna en Rens heb gemaakt. En omdat ik zo lekker bezig was haakte ik nog een stapeltje reserve dromenvangers, voor die-komen-vast-nog-eens-van-pas 😊

Fenna en Rens kozen zelf de kleuren uit. 

Nadat ik de dromenvangertjes op verschillende social media liet zien, werd me meerdere keren om het patroon gevraagd. Dus ik heb een poging gewaagd het op te schrijven. Als iets niet duidelijk is, of je hebt op- of aanmerkingen, dan hoor ik het graag!

Patroon kleine dromenvanger:

Ik heb deze dromenvangers gehaakt met Phildar cotton 3, op pen 2,5

1. Maak een magische ring en haak daarin 8 vasten. Sluit met een halve vaste in de eerste steek en trek de ring strak. 

2. 3 lossen, 2 dubbele stokjes samenhaken in dezelfde steek als de halve vaste waarmee je de ring sloot, 3 lossen.

Drie lossen


Eerste dubbele stokje, dit stokje maak je niet helemaal af.

Je laat de laatste lus van het dubbele stokje op je haaknaald zitten

Dan begin je aan het volgende stokje, in dezelfde steek als het vorige stokje

En dit stokje maak je dan helemaal af, inclusief de lus van het vorige stokje die nog op je naald zat.


En weer drie lossen

3. *halve vaste in de volgende steek, 3 lossen, 2 dubbele stokjes samenhaken in dezelfde steek als de halve vaste, 3 lossen*


Herhaal *…* tot je aan het einde bent, hecht af. 

Hecht een nieuwe draad aan op een van de punten van de samengehaakte dubbele stokjes. 

**6 lossen, vaste in de punt van het volgende groepje samengehaakte stokjes**
Herhaal **…** tot je aan het einde bent, hecht af. 


Ik gebruikte voor de ring deze bangles-armbanden die ik ooit eens gratis ergens bij kreeg. Doorsnede van de armband is net geen 7 cm: 

Haak vasten om de armband heen en probeer een beetje uit hoeveel steken je nodig hebt om je gehaakte ster/bloem/mandala/doily mooi verdeeld in je ring te krijgen. 


Ik deed voor deze steeds 10 vasten om de ring, 1 vaste in het midden van een boogje lossen, 10 v om de ring, etc. 

Op 1 van de punten waar ik een vaste om een boogje van lossen haakte deed ik eerst 20 lossen die ik in dezelfde steek weer vastzette, om een ophanglusje te krijgen. 

Werk de losse draadjes weg en versier je minidromenvanger met lintjes, veertjes, kralen, etc. 

Je mag dit patroon gebruiken voor jezelf, om te delen, om ermee te doen wat je wilt. Ik zou het wel heel leuk vinden als je daarbij mijn blog en of mijn Facebookpagina zou vermelden 🙂

En ik ben heel benieuwd naar foto’s van de dromenvangers die je zelf hebt gemaakt met dit patroon!

De Mim-Pi knock off en zomerse naaisels!

Een tijdje geleden stuurde vriendin Arianne me deze foto’s van een jurkje uit de nieuwe collectie van Mim-pi: 



We waren er allebei helemaal weg van. Vorig jaar had Mim-pi ook al jurkjes met zo’n gevlochten rug in de collectie en die heb ik tóen al op mijn To Do lijst gezet. Maar zoals het gaat met zoveel dingen op mijn veel te lange To Do lijst…. *no comment*

Vrij kort daarna was er een stoffenmarkt in mijn stad. En daar vonden diezelfde vriendin en ik een stofje dat qua kleur en print in de richting van de Mim-pi jurk kwam. We hebben het gekocht en ik heb een poging gewaagd. 

Eerlijk is eerlijk… het viel niet mee! Veel gedoe met de bandjes, zelf het patroon bedenken (uitgaande van de bovenkant van de Solis van Sofilantjes), steekzakken toevoegen en stof die eigenlijk veel te dun en soepel was voor dit model. 

Maar, we hebben een jurk! En, de schoonheidsfoutjes negerend, een leuke jurk ook nog 😉

Voor onze vakantie, die er heel snel aankomt, naaide ik ook nog wat andere zomerjurkjes voor Fenna. Ze was uit al haar jurken van vorig jaar gegroeid. 

Nivalis (Sofilantjes)


Patroon ‘Noëlle’ van Supernova/Stenzo. De stof is allemaal één paneel van Stenzo. 


Stofpaneel:


En een Solis van Sofilantjes:


En nu snel mijn koffers pakken!

De laatste van 2016

Allereerst voor iedereen die dit leest en die ik het nog niet persoonlijk had gewenst: Een heel gelukkig en gezond 2017 toegewenst! Beter laat dan nooit he 😉

Hoewel het nieuwe jaar inmiddels al in volle gang is, wilde ik nog een paar maaksels van vorig jaar laten zien. Daarbij maak ik dan  maar meteen een goed voornemen om in het nieuwe jaar eens wat meer tijd en aandacht te besteden aan mooie foto’s voor op mijn blog want, en dit bericht is daarop geen uitzondering, die komen eigenlijk altijd van mijn telefoon en zijn niet altijd met het beste licht en belichting geschoten.

Zo aan het einde van het jaar weet ik het altijd weer extra druk te maken voor mezelf, door de kleding voor de kerstdiners en sommige kerstcadeaus zelf te willen maken. Gelukkig wist ik mezelf dit jaar te beperken door alleen de kleding voor Fenna zelf te maken en maar één zelfgemaakt kerstcadeau te fabriceren.
Hoewel… die kleding voor Fenna bestond wel uit meerdere onderdelen én een proefversie.

Fenna is haar prinsessenfase ontgroeid en ook al houdt ze nog wel van jurkjes, ze wil het toch wel graag allemaal wat stoerder. Zo draagt ze tegenwoordig bijvoorbeeld graag een korte broek over een legging.
In de bijlage bij Knippie (nummer zoek ik nog op, voor de geïnteresseerden!) stond een leuke short die ik, met wat aanpassingen, wel eens wilde uitproberen. In datzelfde nummer stond ook een simpel colbertje wat ik er dan bij wilde maken. De stof voor het shortje voor kerst heb ik gekocht op het Stoffenspektakel in oktober. Ik viel er meteen op en vond het met het fijne zilverdraadje door de stof echt een kerststofje. 

Het was nogal prijzig, dus besloot ik eerst een proefversie te maken van een wollige stof waarvan ik vorig jaar een paar meter kocht en die ik al voor veel kleine projecten heb gebruikt. Als die proefversie zou lukken had ze er meteen nóg een leuke en nette short bij.

De proefversie lukte goed! De maat was perfect en met de aanpassing die ik maakte (de pijpjes iets langer en een omslag aan de pijpen) stond hij haar ontzettend leuk. De tailleband van deze proefversie is anders dan het origineel. Het duurde even voordat ik doorhad hoe ik die moest maken namelijk 😉  Maar met het (knoopsgaten)elastiek in de taille gaat hij heel makkelijk aan en uit.


De echte versie zat daarna snel in elkaar, met tailleband volgens het patroon 🙂

 Ik heb er broekhaakjes aan gezet en ook deze heeft (vastgenaaid) elastiek aan de achterkant van de taille.


Een colbertje had ik nog nooit gemaakt. Het was niet moeilijk, alleen voor de voering heb ik mijn eigen plan gemaakt. Ik wilde de mouwen namelijk niet voeren. Joggingstof is zo heerlijk zacht van binnen en ik vond het zonde om die zachtheid aan de armen dan niet te benutten. Het lijf heb ik wel gevoerd, ook omdat ik dat gewoon mooi vond staan.
Ik had de onderzoom eerst met de machine vastgenaaid maar vond dat niet mooi staan en heb het weer uitgehaald en zoomband gebruikt.
De opdruk was een ander verhaal… 

Ik had deze blauwe al gesneden om op een wit shirtje te strijken. De inspiratie voor het woord en het lettertype had ik gevonden op een van de vele blogs die ik volg. Nu leek me dat witte shirtje met alleen dat woord erop toch niet feestelijk genoeg, en ik vond het jasje zo an sich ook een beetje saai. Maar de blauwe opdruk op een grijsblauw jasje zag ik ook niet voor me.
In mijn voorraadje flex- en flockfolie vond ik nog een velletje zilveren glitters en ik sneed hetzelfde woord nog een keer uit. Met een bot mesje… Dus was de flexfolie maar half doorgesneden en was het mislukt.

Had ik al verteld dat dit allemaal op de dag van het kerstdiner waarnaartoe het jasje gedragen moest worden gebeurde? T minus 3 uur ofzo.
Dus racete ik de stad in (goddank woon ik in een grote stad met veel winkels én waren we allebei vrij dus had ik tijd om naar de stad te gaan) en kocht bij Pipoos strijkstrass en bij We Fashion een alternatief voor het witte shirtje. Uiteraard moest er ook nog last minute een maillot worden gekocht… Ik zal het wel nooit leren

Terug naar huis, blauwe opdruk op het jasje, strass eromheen en gelukkig pakte het ontzettend goed uit. Moeder blij, kind blij. Klaar voor het kerstdiner op school! 

Gelukkig was ik zo slim om voor Rens gewoon een colbertje te kopen en had hij nog een mooi overhemd in zijn kast.


Fenna is geen fan van poseren maar ze was echt heel blij met haar kleren. Alle kledingstukken zijn inmiddels al meerdere keren gedragen.

Op 24 december gingen Fenna en ik met oma naar Het Nationale Ballet in de Stopera. Ook een uitje dat om feestelijke kleding vraagt. En dan meteen aansluitend de kerstdagen. Dat is wel erg veel voor een enkele short en een colbertje.
Dus besloot ik op de avond vóór ons uitje naar het ballet om nog een jurk te maken van een lap gebreide glittertricot die ik in mijn lades vond. Dat kon niet een te uitgebreide en ingewikkelde creatie worden, dus maakte ik een Nivalis in de meest eenvoudige uitvoering. 

De strijkapplicatie van de ijsvogel had ik al een tijdlang in de kast en dit jurkje had nog net een extraatje nodig.

Ik heb hem gekocht bij Van Ikke maar zij hebben onlangs de prijzen van de full colour applicaties enorm verhoogd dus ik vrees dat ze mij daar als klant kwijt zijn…

Fenna was in ieder geval weer erg blij met de jurk en ook deze is al vaker gedragen.
Deze glittertjes zijn subtiel genoeg om ze ook gewoon naar school te dragen vind ik. 

Als je 7 bent mag dat gewoon 🙂

Voor mijn vader maakte ik voor kerst de Titus trui uit de La Maison Victor. Mijn moeder nam met een smoesje zijn maten op (iets met een trui die ze ergens had gezien en die ze alleen zou kopen als het de goede maat was 😉 ) en hij past! 

Pap heeft sinds kerst de trui vaker aan gehad dan uit! Ik moest er misschien nog maar eentje voor hem maken…

En dan tot slot onze nieuwe woonkamer. We hebben net een flinke verbouwing achter de rug waarbij onze woonkamer 3 meter langer is geworden. Alles zat mee en we waren met 6 weken helemaal klaar. Binnen en buiten. Maar een nieuwe woonkamer vraagt ook om nieuwe accessoires natuurlijk. Dus haakte ik een dikke deken in de modekleur van dit seizoen die half Nederland inmiddels in zijn huis heeft. Mint- en zeegroen. Of duck egg, of teal. 

Díe kleur in ieder geval. 

De deken was op 31 december af, dus dat is de afsluiter van dit bericht. 

Er staan nog kussenhoesjes en een nieuwe bekleding voor een Ikea-poefje op de planning voor de woonkamer en als het echt echt écht helemaal af is, inclusief nieuwe lampen ed. zal ik wat foto’s laten zien. We zijn er ontzettend blij mee, zoveel ruimte, wat een rust geeft dat!

Een nieuw jaar! Ik hoop op veel rust, weinig spannends en veel gezondheid. Op mijn hobby-lijstje staan nog een paar winterdingen en dan ga ik aan de zomerkleding beginnen. We gaan eind april naar Ibiza en hoewel het daar dan ook wat minder weer kan zijn, hoop ik op een korte hittegolf rond die tijd 😉

 

Een buurbaby!

Sommige mensen gaan naast hun vrienden wonen, maar wij deden het andersom en werden goede vrienden met onze buren. Aan weerszijden. 

Toen onze buurvrienden dus hun eerste kindje verwachtten waren we extra blij voor ze!

Omdat de buurman nogal lang is (1,95m schat ik), hadden zowel de buren als ik geen hele kleine baby verwacht. Het is dus ook daarom dat ik mijn kraamcadeau in maat 62 knipte. 

Na het knippen bleven de patroondelen een tijdje liggen, totdat kleine Siem zich ineens 16 dagen voor de uitgerekende datum aankondigde!

En daar was hij, een perfect klein manneke met perfect gemiddelde afmetingen voor een pasgeborene (50 cm, 3 kilo)

Ik heb toch maar mijn cadeau in maat 62 afgemaakt, dan duurt het alleen iets langer voordat hij er in past 😉


Het broekje is het Oliver broekje, een gratis patroon. 

Het shirtje is gekocht bij de Hema, de opdruk maakte ik met de Cameo. 

Het jasje is One to hug van Mind the whale

De stof is van Qjutie fabrics, afgelopen zomer gekocht voor een ander project maar uiteindelijk daar niet voor gebruikt. En nu kwam het heel goed van pas!

Voor de papa, die groot Star Wars fan is, maakte ik ook nog iets. Het idee komt van Pinterest, het t-shirt en de romper komen van H&M en de opdruk is weer met de Silhouette Cameo gemaakt. 

En tot slot maakte ik van een restje stof ook nog een naamslingertje. Die was héél snel klaar met zo’n lekkere korte naam!


Welkom lieve kleine man! Onze deur staat altijd open. We hopen dat jij net zo graag bij ons speelt als onze kindjes bij jouw papa en mama ❤️

Ruimtelijk inzicht?

Het moet een jaar geleden zijn. Ik liep met de buurvrouw een snel rondje over de stoffenbeurs op de grote markt en zag vlak voordat ik mijn fiets weer pakte een stofje hangen. Gebloemde strepen. Herfstkleurtjes. Een beetje druk maar gecombineerd met een effen stof zag ik er meteen een jurkje voor Fenna in. En, niet onbelangrijk, het was helemaal niet duur. Goedkoop zelfs! Driemaal raden wat ik deed…

Ik liet het hangen…

WAT?!

Ja echt, ik liet het hangen. Ik had al zoveel items op mijn to do lijst en al zoveel stoffen in de kast.

Het duurde toch zeker 6 uur voordat ik er spijt van kreeg. Dezelfde buurvrouw waarmee ik op de markt liep, bracht me namelijk die middag de catalogus van de wintercollectie van Mim-pi en daar stond dit jurkje in…

Mim-pi wintercollectie 2015-2016


Ik zag het nog duidelijker voor me! Die gebloemde strepen… die kon ik natuurlijk ook schuin doorknippen en in een hoek weer aan elkaar zetten… en dan toch met donkerblauwe effen mouwen… Hmmm… 

Ik dook het internet op en zocht, maar kon de stof nergens vinden. Ik ging er vanuit dat het een restje moest zijn geweest en zette het uit mijn hoofd.

En toen werd het voorjaar en kwam het Stoffenspektakel naar de Haarlemmermeer Expo. En daar hing mijn stofje! Gewoon een enkel lapje over een balk van een kraam, een restje, helemaal alleen. Ik greep mijn kans en kreeg het hele stuk (1,5 m breed) voor iets van 3 of 5 euro. Ik weet het niet meer precies. Maar hoe dan ook was het een mazzeltje!!!
Vervolgens bleef het weer een hele tijd liggen, totdat ik deze week eindelijk de schaar erin zette.

Het blijkt dat je voor het plan dat ik in mijn hoofd had ten eerste: heel veel stof nodig hebt omdat je echt veel verlies hebt door de schuine kanten die je overhoudt. En ten tweede: wel moet beschikken over enig ruimtelijk inzicht om te bedenken hoe je de strepen aan elkaar moet zetten om dezelfde rijen bloemen te matchen én te zorgen dat ze niet ondersteboven staan.

Maar het lukte, en ik werd er blij van!


Van de anderhalve meter die ik had bij het begin, bleef precies genoeg over voor het voor- en achterpand van een shirt. En nog een reststukje. Dat was prima, want meer had ik niet nodig. Met een restje jeans-achtige jersey die ik ook voor deze broeken voor de jongens had gebruikt, maakte ik de mouwen en het rokje. En zo werd het een soort Candy, maar dan met lange mouwen en een iets anders aangezet rokje omdat ik anders wat lengte te kort zou komen.

Voor het eerst werkte ik de mouwboorden en de onderkant van het rokje niet af. Ik vond het omkrullen nu juist leuk staan omdat de binnenkant van de stof het een stoerdere uitstraling gaf.
Hier en daar zijn de bloemen wat ongelukkig doorgeknipt, maar de rijen matchen wel.


Als ik meer stof had gehad zou ik de strepen aan de zijkanten ook passend hebben gemaakt. Volgende keer beter 🙂


Gelukkig vond Fenna het jurkje zelf ook erg leuk en wilde ze het vandaag meteen aan. Dat gaf mij de gelegenheid om een paar leuke foto’s te maken.
Om de foto’s wat spontaner te maken probeerden we iets met springend omdraaien. Een iPhone heeft daar een iets te lange sluitertijd voor maar de foto’s waren te leuk om niet te bewaren ❤️

Mochila II

Vrij kort nadat ik mijn eerste mochila af had begon ik aan de Oilily Look-a-like mochila voor Fenna. Op de een of andere manier raakte ik maar niet verder dan halverwege de bodem. Ik kwam er maar niet lekker in. Dus uiteindelijk heb ik die uitgehaald en ben ik voor Fenna aan een andere tas begonnen. Het was de bedoeling om voor haar een kleine tas te haken, maar toen ze zelf opperde dat ik er ook een rugtasje van kon maken heb ik besloten de tas wat groter te maken. 

Het ging best vlot, ik nam het steeds mee naar mijn werk en haakte in de pauzes.

De tas is nu, een paar maanden later, nog steeds even (niet) vergevorderd. Niet omdat ik er geen zin meer in heb hoor, maar er kwam ‘even’ iets tussen 😉

Ik begon namelijk aan nóg een mochila, voor een vriendin waarmee ik afgelopen weekend een nachtje weg was. In haar favoriete kleur (paars) en een van mijn favoriete kleuren (mint) haakte ik een kleine mochila. Voor een grote had ik geen tijd 😁


De tas is ongeveer 15 cm in doorsnede en zal niet veel hoger zijn dan dat. 

Ik ben ruim op tijd begonnen en had dus meer dan genoeg tijd om het tasje te maken maar, omdat ik het zo leuk vond om het patroon te zien groeien, haakte ik lekker door. Soms wel een paar uur achter elkaar. 

Dat moet je dus niet doen… zeker niet met deze haaktechniek. 

Ik haakte mezelf een peesschedeïrritatietje 😂  Eentje waarvan mijn fysio/echtgenoot direct wist wat het was (dat dus), hoe het heette (syndroom van De Quervain) en wat ik er aan kon doen (rust en zo nodig een pijnstiller) 
 

Rust dus… gelukkig had ik genoeg tijd. Ik haakte een paar dagen niet, maar woof in de tussentijd de band voor de tas en een smal bandje dat ik wilde gebruiken voor het trekkoord. 

Daarna hield ik het bij maximaal twee toeren per dag en zo kreeg ik geen last meer. Uiteindelijk was de tas gewoon op tijd af, inclusief voering en nog wat extraatjes erbij: 

Afgelopen weekend heb ik de tas gegeven. Ze vond hem erg mooi 😊 

En nu weer verder met Fenna’s tas!

Een nieuw dak voor de bak

Onze bakfiets moest een nieuw dak. De huif die er bij zat toen we hem kregen was binnen het jaar lek en gescheurd.
Bij de klanten’service’ van Troy vingen we bot toen we vroegen of er losse regententen te koop waren, sterker nog: we kregen überhaupt geen reactie!
Net als die keer net na aanschaf toen bleek dat de elektra van de elektrische aandrijving en fietscomputer het niet goed deed.

Dus hebben we voor die keer dat de spaken van het achterwiel het een voor een begaven en die keer dat de bankjes en gordels losrammelden maar niet eens meer gebeld… Gelukkig kennen we een goede fietsenmaker en zijn inmiddels ALLE spaken in het achterwiel vervangen!!

Maargoed, het dak dus… Omdat Troy dus niet bereikbaar was en niet op mijn vraag via het reactieformulier op de website reageerde, ben ik zelf maar aan de slag gegaan.

Ik wilde voor het dak een soepele waterdichte stof en heb op goed geluk iets besteld. Ik weet alleen niet meer waar… het plan om de nieuwe tent te maken had ik namelijk al in het voorjaar en de stoffen heb ik dus ook destijds al besteld. Ik weet wel dat ik bij dezelfde webwinkel ook het doorzichtige vinyl voor de zijwanden bestelde.

Ik gebruikte het frame waar de tent overheen moest komen als mal en keek sommige dingen af bij de oude tent en verzon sommige andere dingen er zelf bij.
Het was geen moeilijke klus maar wel een flink project waardoor ik het voor me uit bleef schuiven. Maar toen het weer vorige week ineens om begon te slaan en de kou nu toch echt onderweg lijkt te zijn kon ik er niet meer onderuit. Ik moest aan de bak!


Naaimachine naar beneden, bakfiets in de woonkamer en gaan! De eerste resultaten waren al veelbelovend…

Het opnaaien van het klittenband om de zijkanten af te sluiten had veel weg van vinylworstelen…


Maar uiteindelijk hadden we een tent! Gelukt! Ik ben best een beetje trots! Onze kinderen zitten weer droog. Niet dankzij Troy trouwens 😦
We moeten de eerste regenbui nog afwachten, maar de stof heeft de test met de douche (die heb ik gedaan voordat ik aan de tent begon) in ieder geval doorstaan.

Dus ging ik gisteren met kind 3 in de ‘hut’ (zoals hij het zelf noemde) vrolijk op weg om kind 2 bij een vriendje op te halen. Totdat ik een hele harde PFFFFFFFFFFFFFFFFF hoorde en ik een platte achterband had 😩

Toch die fietsenmaker maar weer eens bellen… Troy in de gloria #NOT 😞

AANVULLING:

Inmiddels is de achterband vervangen dus we rijden weer. Bij gebrek aan echte regen hebben we de waterdichtheid getest met behulp van de tuinslang 😂

Op het lijf geschreven: Vivienne patroontest

Precies een maand geleden las ik op de site van Soft Cactus een blog over hoe het leven van de gemiddelde naaister gemakkelijker zou worden. Nou, dat zijn blogtitels die meteen mijn aandacht hebben hoor. Ik hou van gemakkelijk. Hoe makkelijker hoe beter… Dat is een karakterdingetje, ik ben er niet trots op… 😉


Korte samenvatting: De Soft Cactus crew heeft een programma ontwikkeld waarmee je op ieders lijf een perfect passend patroon kunt genereren. Nou is dat concept niet helemaal nieuw, want in december vorig jaar las ik hier al over een soortgelijke website waar je op maat gemaakte patronen kunt bestellen. Sterker nog: Ik heb er toen twee besteld. En er verder niets mee gedaan… Stom eigenlijk…

Maar, terug naar Soft Cactus, er werden patroontesters gezocht. Oeh!


Eerlijk is eerlijk, het model van deze jurk staat me niet. Ik vind het leuk staan bij andere mensen (Zoals bij Naomi, Mevrouw Soft Cactus, hier op de foto) en heb het in de winkel ook al meer dan eens uit het rek gehaald, maar hing het dan na het passen altijd weer terug. Het accentueert precies die punten die ik liever verberg.

Maar toch… het hele concept van een jurk die precíes past was wel intrigerend en het feit dat ik het dan in opdracht zou moeten maken is een goede stok achter de deur om het daadwerkelijk af te maken. Dus ik besloot toch te reageren.
Ik was eigenlijk een dag te laat maar ik stuurde meteen een mail, waarin ik uitlegde dat het met mijn lengte en omvang een crime is om een goed passend naaipatroon te vinden omdat ik die altijd moet aanpassen en dat dat niet altijd zo goed lukt.

Vrij snel had ik een mail terug. Zij vonden het ook wel een goede test om iemand met een grotere en langere maat mee te laten testen. Leuk!

Ik had nog een soepel viscose stofje (zoals werd aangeraden) in de kast, ruim voldoende om het patroon uit te maken. Ik vroeg manlief me te helpen met het opnemen van de maten, dat waren er heel veel, en had de volgende dag het patroon in mijn mailbox.


Meestal heb ik een enorme hekel aan het knippen en plakken van PDF-patronen maar deze keer was ik zo benieuwd naar de pasvorm dat ik het met plezier deed!


Onderdeel van de test was om te kijken of álle onderdelen van het patroon duidelijk waren. Dus ook de bijgeleverde instructies. De omschrijving bij het patroon was op dat moment alleen beschikbaar in het engels. Dat is gelukkig geen probleem, I speak an aardig wordje over the border 😉 maar de instructies voor het aanzetten van de biais rond de mouwsplit begreep ik niet. Ik zag gewoon de logica er niet van in. Ondanks de illustraties erbij. Uiteindelijk heb ik dat dus maar gewoon op een mij bekende manier gedaan en dat ging ook prima.

Vervolgens ging ik zonder de instructies te lezen verder. Ik blijk echt een hopeloze patroontester te zijn… Ik vergeet het gewoon en doe alles op mijn eigen manier!

Het lijfje zat snel in elkaar maar zo op het eerste gezicht leek het me toch wel een beetje kort? Op zich vreemd voor een patroon dat op je eigen lijf geschreven is natuurlijk…. Ik had het vermoeden dat er iets mis was gegaan met meten, en dat bleek inderdaad zo te zijn:

Als je een goede meting van je lichaamsmaten wilt doen moet je eigenlijk ter hoogte van je taille een lintje om je middel knopen, zodat je de ‘ruglengte’ en ‘lengte buste’ (maat 4 en 5) goed kunt meten. Ik had in plaats daarvan een legging aangetrokken en de tailleband daar gedaan waar ik vond dat mijn taille was. Zelf had ik toen de maat aan de voorkant gemeten en manlief de lengte van mijn rug tot aan  mijn taille. Beide maten waren flink te kort doorgegeven, dus daar zat hem waarschijnlijk het probleem.
Gelukkig kreeg ik heel snel de nieuwe patroondelen gestuurd en had ik nog wat stof over. Helaas kon ik daar nét niet alle nieuwe onderdelen uit knippen en moest ik de valse overslag aan de rok laten vallen om uit dat deel mijn laatste mouw te knippen. De oude mouwen pasten helaas niet aan het nieuwe lijfje.

Ik had nog niet eerder met dit soort stof gewerkt en vergat daardoor (omdat ik natuurlijk de instructies niet las) om de zoom van de overslag te verstevigen met naadband, waardoor ze tijdens het naaien een stukje langer werden en mijn overslag niet meer mooi op elkaar paste.
Maar eerlijk he? Ik wist natuurlijk al dat ik deze jurk nooit zou gaan dragen dus maakte het in feite voor het eindresultaat niet zoveel uit.

Het naaien ging verder prima, ik las de instructies achteraf nog even terug en zag dat ze heel erg duidelijk waren. Alleen die voor de tunnel voor het elastiek, die vond ik ook onduidelijk. Iets met twee openingen waar je dan het elastiek doorheen moest rijgen. Ik kwam er niet goed uit. Uiteindelijk heb ik een tunnel gemaakt zoals je dat doet bij de Candy-jurk uit La Maison Victor (die ik al vaker voor Fenna maakte) en dat werkte ook prima.
De onderzoom van de jurk heb ik wél verstevigd, terwijl ik dat misschien beter niet had kunnen doen, want die ‘staat’ nu een beetje stijf.

En toen: Het pasmoment. Nou, eerlijk is eerlijk: Hij zat als gegoten! Nergens stof over of te weinig. Alles lang genoeg, geen trekkende naden, etc. Dit concept werkt!
Mijn mening over het model is helaas niet veranderd. Hoewel ik nog op een aangename verrassing hoopte, staat het me gewoon echt niet. Ik vind het me echt heel lomp en vierkant maken. Ik had meteen een associatie, waar ik straks nog op terugkom 😉
Ook kruipt het elastiek in de taille een beetje omhoog, ik denk dat dat komt door de vorm van mijn buik? Losser elastiek erin zou misschien nog een oplossing zijn, maar die moeite heb ik niet meer genomen.

Deze foto’s heb ik uiteindelijk naar Soft Cactus gestuurd. Met daarbij ook mijn complimenten voor het patroon en mijn welgemeende dank. Ik vond het echt leuk en leerzaam om mee te doen.

Naar wat ik heb gehoord waren alle testresultaten positief. Het patroon gaat dus uitgebracht worden, gratis! Ik denk dat mensen hier trouwens best iets voor willen betalen, want wat is er nou fijner dan helemaal niets te hoeven aanpassen aan een patroon?!
Samen met het patroon wordt er ook een nieuwe stoffenlijn gelanceerd! Soft Cactus verkoopt hele mooie katoenen stoffen, maar deze nieuwe stoffenlijn zal bestaan uit soepele viscose stoffen, die zo heel zacht en soepel zijn en toch nog genoeg lucht geven op een warme dag! Het patroon en de stoffen worden uitgebracht onder de naam “See you at six” en kun je vanaf eind juli / begin augustus op DEZE (klik) site vinden!

En de jurk? Die ligt in de recycle bak. Ik zei toch dat ik een associatie had met mezelf in deze jurk?

Kijk zelf maar 😀

Ja ik heb ze echt aan 😂

De Van Gogh feestjurk

Ik hou van bloesem. Kersenbloesem, appelbloesem, amandelbloesem, het maakt me niet uit. Tot voor kort moest je lang zoeken naar stoffen met een mooie bloesemprint. De buitenlandse designers hadden soms wel mooie katoen, en heel soms kwam er een tricot voorbij maar heel veel keuze was er niet. Gelukkig is dat met de komst van de digitale tricots inmiddels wel veranderd en is de keuze dit seizoen groot.

Een van mijn favoriete bloesems zijn die op een schilderij van Vincent van Gogh ❤️

Mede door de achtergrond in mijn lievelingskleur. 

Ik was al eens op zoek geweest naar een stof in die print, of een afbeelding van dit schilderij die van voldoende kwaliteit was om op een stof te laten printen, maar was daar niet in geslaagd. Tot ik een paar maanden geleden in de Knipmode de preview van de Knipmode van de maand daarná zag. Ik hekende het meteen!!!

 


Mijn bloesem!!! Op stof!!! Tricot ook nog!!! Die. Moest. Ik. Hebben!

Dus lag ik op 9 april onder de brievenbus om het verkoopadres te zien en bestelde vervolgens meteen twee panelen. 

De stof stelde niet teleur, prachtige kwaliteit. Een patroon had ik ook al in mijn hoofd, uit de bijlage van Knipmode maart 2016. 


So far so good…

Maten opgemeten, in de maattabel opgezocht welke maat ik moest hebben (verschillende maten voor top en rok want ik ben een appel…), patroon overgetrokken en de stof geknipt. Omdat ik erg into maxi ben de laatste tijd zou ik de jurk maximaal verlengen. 

Het doel voor de jurk was een bruiloft die ik op 20 mei had, dus ik begon ruim op tijd. Ik had van te voren kunnen bedenkt dat het niet allemaal zo voorspoedig zou blijven gaan 😉

Ten eerste bleek ik door de maxi-lengte net niet genoeg stof te hebben voor het rugpandje, dus moest ik die met een naad in het midden knippen. Daar kon ik mee leven. Alleen… Toen was ik met 10 dingen tegelijk bezig en knipte ik een van de rokpanden op zijn kop!!! 

Nou zou ik daar ook nog wel mee wegkomen, want deze print ziet er op zijn kop helemaal ok uit en niemand kan tegelijk naar je voor- en achterkant kijken, maar in combinatie met het stofgebrek voor het rugpand vond ik het toch reden genoeg om nóg een stofpaneel te bestellen…

Ik ging weer verder!

Helaas bleek ik bij de eerste pasbeurt weer hetzelfde probleem te hebben als waar ik bij Deze en deze jurk tegenaan liep, terwijl dat een ander patroon was.
Het probleem: heel veel stof over bij de mouwinzet. Op deze foto had ik daar al wat mee gespeeld maar ik kreeg het gewoon niet mooi… 

Zelf denk ik dat dit komt doordat ik 15 cm langer ben dan de gemiddelde vrouw van 1,69m waarvoor naaipatronen zijn gemaakt. Het volste deel van mijn borst zit daardoor op een heel andere hoogte dan waar de patronen rekening mee houden. Er lijkt daardoor teveel stof langs de schouder en oksel te zitten, maar dit afknippen had niet het gewenste resultaat…

Ik besloot eindelijk eens een goed patroon te maken. 

Allereerst tekende ik de top 2 maten kleiner en deed een ‘small bust adjustment’ hoewel ik met mijn gemiddelde cup nog steeds niet echt in de ‘small bust’ categorie val. Ik maakte in een teststofje een proefmodel maar was niet tevreden. Dit loste het probleem ook niet op dus. 
Dan maar op de ‘gezond verstand’-manier. Ik keek waar het model te wijd was en speldde het zó af dat het wèl mooi aansloot. Vervolgens knipte ik het hele patroondeel daar door en naaide ik het weer aan elkaar volgens de lijn waar mijn spelden zaten. 

Van dit aangepaste proefmodel maakte ik een nieuw patroondeel en maakte een nieuw proefmodel. 

Hee, dát begon erop te lijken!!

Dus deed ik de proef op de som met een mooie coupon van het Stoffenspektakel die ik al een tijdje had liggen. Ik had niet genoeg stof voor de mouwen dus die verving ik voor een bies. En ik was blij!!! Hij past perfect! 

Moeilijk te zien, maar hij sluit echt mooi aan rond de armen!

Toen kon de schaar weer in mijn mooie Van Gogh… Spannend moment. Er zat inmiddels voor een kleinde €70,= aan stof in die jurk. Pfffff…

Ik begon ruim op tijd, maar uiteindelijk was de jurk dus de avond voor de bruiloft af 😂 Maar ik ben er erg blij mee!!!

Een stolpplooi in het midden van de rok, om een beetje buikruimte (want appelfiguur) te creëren 😉


En dan wat in de ‘we-moeten-zo-weg-dus-schiet-een-beetje-op’ haast geschoten aan-foto’s 🙂


Kijk die print dan ❤️ Ik weet dat smaken verschillen, maar IK ben verliefd!!

En!!!! Hij past zo goed!!! Dus de pasvorm van deze jurk kan ik ook gebruiken om andere patronen passend te maken. Erg blij mee. 

Mijn verslaving… Of afwijking…

Vandaag ging ik met vriendin Arianne naar het stoffenspektakel. Eigenlijk had ik niet echt iets nodig maar is het altijd gewoon heerlijk om door alle stoffen te neuzen en ideeën op te doen. 

Om mezelf te beschermen tegen onnodige aankopen nam ik alleen wat cash mee en maakte ik vanmorgen eerst foto’s van de mooiste stoffen die ik heb en waar ik binnen afzienbare tijd toch echt iets van wil maken.  

    
  

Het werkte! Ik hield me in en kwam thuis met deze buit: 

 

Tijdens een koffiepauze liet ik de foto’s aan Arianne zien en terwijl ik dat deed schoten me nog meer stoffen te binnen die ik was vergeten te fotograferen. Dus eenmaal thuis besloot ik mijn stoffen eens te inventariseren…. Ik ben geschrokken….

Kijk en huiver! 

Deze stoffen moesten ook nog op de binnenkort-verwerken-foto’s: 

 En deze stoffen liggen in de jongensstoffen lade: 

 
Maar dan zijn er ook nog een heleboel half-afgemaakte of te vermaken projecten… 

   
En de stoffen die een heel duidelijke bestemming hebben en al veel te lang zijn blijven liggen. Zoals deze wollige stof voor een jas, en polyester voering: 

 
En dit tafelzeil dat vorig jaar al bakfietskussens moest worden… 

 En een belachelijke hoeveelheid basisstoffen die ik ooit kocht om altijd genoeg voorraad te hebben om te kunnen combineren met andere stoffen: 

    
 Ik zie dat ik een klein stapeltje dubbel heb gefotografeerd. Dat was een gevalletje “door de bomen het bos niet meer zien” denk ik. 

En deze hoop, die ik kort of langer geleden met een bestemming heb gekocht maar waarbij de plannen werden gewijzigd:  

En dan vergeet ik bijna deze twee stapels die apart liggen voor rugtasjes (zie de foto-albums op mijn Facebookpagina)  
 
En de lades met boordstoffen en stofrestjes die te groot zijn om weg te gooien… 

    
 
De twee manden met effen katoen en tricot heb ik maar niet tevoorschijn gehaald. Ik was ondertussen al geshockeerd genoeg. Deze hobby is compleet uit de hand gelopen!!

Tijd voor verandering!! 

Eérst die half-afgemaakte projecten afmaken. Ik zag het al op verschillende blogs voorbij komen. Het is “Finish February” 🙂 Omdat februari al bijna afgelopen is plak ik daar nog “maak-af-maart” aan vast. 

Daarna, of gelijktijdig, moet er een gat worden geslagen in mijn voorraad. En daar heb ik een beetje hulp bij nodig! 

Ik heb besloten tijdelijk de virtuele deuren van mijn webshop te (her)openen. 

Dus: heb je iets op mijn blog gezien dat je graag wilt bestellen (kinderkleding, tasjes, kussenslopen, oid.) en zie je daar een mooie stof bij? Stuur me een bericht! 

Alle stoffen die ik in de verkoop heb staan op een aparte pagina op dit weblog en in een fotoalbum op mijn Facebookpagina

Dit wordt nog wel vervolgd hoor. Ik moet het idee nog een beetje uitwerken dus hou mijn Facebookpagina in de gaten.