De laatste van 2016

Allereerst voor iedereen die dit leest en die ik het nog niet persoonlijk had gewenst: Een heel gelukkig en gezond 2017 toegewenst! Beter laat dan nooit he 😉

Hoewel het nieuwe jaar inmiddels al in volle gang is, wilde ik nog een paar maaksels van vorig jaar laten zien. Daarbij maak ik dan  maar meteen een goed voornemen om in het nieuwe jaar eens wat meer tijd en aandacht te besteden aan mooie foto’s voor op mijn blog want, en dit bericht is daarop geen uitzondering, die komen eigenlijk altijd van mijn telefoon en zijn niet altijd met het beste licht en belichting geschoten.

Zo aan het einde van het jaar weet ik het altijd weer extra druk te maken voor mezelf, door de kleding voor de kerstdiners en sommige kerstcadeaus zelf te willen maken. Gelukkig wist ik mezelf dit jaar te beperken door alleen de kleding voor Fenna zelf te maken en maar één zelfgemaakt kerstcadeau te fabriceren.
Hoewel… die kleding voor Fenna bestond wel uit meerdere onderdelen én een proefversie.

Fenna is haar prinsessenfase ontgroeid en ook al houdt ze nog wel van jurkjes, ze wil het toch wel graag allemaal wat stoerder. Zo draagt ze tegenwoordig bijvoorbeeld graag een korte broek over een legging.
In de bijlage bij Knippie (nummer zoek ik nog op, voor de geïnteresseerden!) stond een leuke short die ik, met wat aanpassingen, wel eens wilde uitproberen. In datzelfde nummer stond ook een simpel colbertje wat ik er dan bij wilde maken. De stof voor het shortje voor kerst heb ik gekocht op het Stoffenspektakel in oktober. Ik viel er meteen op en vond het met het fijne zilverdraadje door de stof echt een kerststofje. 

Het was nogal prijzig, dus besloot ik eerst een proefversie te maken van een wollige stof waarvan ik vorig jaar een paar meter kocht en die ik al voor veel kleine projecten heb gebruikt. Als die proefversie zou lukken had ze er meteen nóg een leuke en nette short bij.

De proefversie lukte goed! De maat was perfect en met de aanpassing die ik maakte (de pijpjes iets langer en een omslag aan de pijpen) stond hij haar ontzettend leuk. De tailleband van deze proefversie is anders dan het origineel. Het duurde even voordat ik doorhad hoe ik die moest maken namelijk 😉  Maar met het (knoopsgaten)elastiek in de taille gaat hij heel makkelijk aan en uit.


De echte versie zat daarna snel in elkaar, met tailleband volgens het patroon 🙂

 Ik heb er broekhaakjes aan gezet en ook deze heeft (vastgenaaid) elastiek aan de achterkant van de taille.


Een colbertje had ik nog nooit gemaakt. Het was niet moeilijk, alleen voor de voering heb ik mijn eigen plan gemaakt. Ik wilde de mouwen namelijk niet voeren. Joggingstof is zo heerlijk zacht van binnen en ik vond het zonde om die zachtheid aan de armen dan niet te benutten. Het lijf heb ik wel gevoerd, ook omdat ik dat gewoon mooi vond staan.
Ik had de onderzoom eerst met de machine vastgenaaid maar vond dat niet mooi staan en heb het weer uitgehaald en zoomband gebruikt.


De opdruk was een ander verhaal… 

Ik had deze blauwe al gesneden om op een wit shirtje te strijken. De inspiratie voor het woord en het lettertype had ik gevonden op een van de vele blogs die ik volg. Nu leek me dat witte shirtje met alleen dat woord erop toch niet feestelijk genoeg, en ik vond het jasje zo an sich ook een beetje saai. Maar de blauwe opdruk op een grijsblauw jasje zag ik ook niet voor me.
In mijn voorraadje flex- en flockfolie vond ik nog een velletje zilveren glitters en ik sneed hetzelfde woord nog een keer uit. Met een bot mesje… Dus was de flexfolie maar half doorgesneden en was het mislukt.

Had ik al verteld dat dit allemaal op de dag van het kerstdiner waarnaartoe het jasje gedragen moest worden gebeurde? T minus 3 uur ofzo.
Dus racete ik de stad in (goddank woon ik in een grote stad met veel winkels én waren we allebei vrij dus had ik tijd om naar de stad te gaan) en kocht bij Pipoos strijkstrass en bij We Fashion een alternatief voor het witte shirtje. Uiteraard moest er ook nog last minute een maillot worden gekocht… Ik zal het wel nooit leren

Terug naar huis, blauwe opdruk op het jasje, strass eromheen en gelukkig pakte het ontzettend goed uit. Moeder blij, kind blij. Klaar voor het kerstdiner op school! 

Gelukkig was ik zo slim om voor Rens gewoon een colbertje te kopen en had hij nog een mooi overhemd in zijn kast.


Fenna is geen fan van poseren maar ze was echt heel blij met haar kleren. Alle kledingstukken zijn inmiddels al meerdere keren gedragen.

Op 24 december gingen Fenna en ik met oma naar Het Nationale Ballet in de Stopera. Ook een uitje dat om feestelijke kleding vraagt. En dan meteen aansluitend de kerstdagen. Dat is wel erg veel voor een enkele short en een colbertje.
Dus besloot ik op de avond vóór ons uitje naar het ballet om nog een jurk te maken van een lap gebreide glittertricot die ik in mijn lades vond. Dat kon niet een te uitgebreide en ingewikkelde creatie worden, dus maakte ik een Nivalis in de meest eenvoudige uitvoering. 

De strijkapplicatie van de ijsvogel had ik al een tijdlang in de kast en dit jurkje had nog net een extraatje nodig.

Ik heb hem gekocht bij Van Ikke maar zij hebben onlangs de prijzen van de full colour applicaties enorm verhoogd dus ik vrees dat ze mij daar als klant kwijt zijn…

Fenna was in ieder geval weer erg blij met de jurk en ook deze is al vaker gedragen.


Deze glittertjes zijn subtiel genoeg om ze ook gewoon naar school te dragen vind ik. 

Als je 7 bent mag dat gewoon 🙂

Voor mijn vader maakte ik voor kerst de Titus trui uit de La Maison Victor. Mijn moeder nam met een smoesje zijn maten op (iets met een trui die ze ergens had gezien en die ze alleen zou kopen als het de goede maat was 😉 ) en hij past! 

Pap heeft sinds kerst de trui vaker aan gehad dan uit! Ik moest er misschien nog maar eentje voor hem maken…

En dan tot slot onze nieuwe woonkamer. We hebben net een flinke verbouwing achter de rug waarbij onze woonkamer 3 meter langer is geworden. Alles zat mee en we waren met 6 weken helemaal klaar. Binnen en buiten. Maar een nieuwe woonkamer vraagt ook om nieuwe accessoires natuurlijk. Dus haakte ik een dikke deken in de modekleur van dit seizoen die half Nederland inmiddels in zijn huis heeft. Mint- en zeegroen. Of duck egg, of teal. 

Díe kleur in ieder geval. 

De deken was op 31 december af, dus dat is de afsluiter van dit bericht. 

Er staan nog kussenhoesjes en een nieuwe bekleding voor een Ikea-poefje op de planning voor de woonkamer en als het echt echt écht helemaal af is, inclusief nieuwe lampen ed. zal ik wat foto’s laten zien. We zijn er ontzettend blij mee, zoveel ruimte, wat een rust geeft dat!

Een nieuw jaar! Ik hoop op veel rust, weinig spannends en veel gezondheid. Op mijn hobby-lijstje staan nog een paar winterdingen en dan ga ik aan de zomerkleding beginnen. We gaan eind april naar Ibiza en hoewel het daar dan ook wat minder weer kan zijn, hoop ik op een korte hittegolf rond die tijd 😉

 

Mochila II

Vrij kort nadat ik mijn eerste mochila af had begon ik aan de Oilily Look-a-like mochila voor Fenna. Op de een of andere manier raakte ik maar niet verder dan halverwege de bodem. Ik kwam er maar niet lekker in. Dus uiteindelijk heb ik die uitgehaald en ben ik voor Fenna aan een andere tas begonnen. Het was de bedoeling om voor haar een kleine tas te haken, maar toen ze zelf opperde dat ik er ook een rugtasje van kon maken heb ik besloten de tas wat groter te maken. 

Het ging best vlot, ik nam het steeds mee naar mijn werk en haakte in de pauzes.

De tas is nu, een paar maanden later, nog steeds even (niet) vergevorderd. Niet omdat ik er geen zin meer in heb hoor, maar er kwam ‘even’ iets tussen 😉

Ik begon namelijk aan nóg een mochila, voor een vriendin waarmee ik afgelopen weekend een nachtje weg was. In haar favoriete kleur (paars) en een van mijn favoriete kleuren (mint) haakte ik een kleine mochila. Voor een grote had ik geen tijd 😁


De tas is ongeveer 15 cm in doorsnede en zal niet veel hoger zijn dan dat. 

Ik ben ruim op tijd begonnen en had dus meer dan genoeg tijd om het tasje te maken maar, omdat ik het zo leuk vond om het patroon te zien groeien, haakte ik lekker door. Soms wel een paar uur achter elkaar. 

Dat moet je dus niet doen… zeker niet met deze haaktechniek. 

Ik haakte mezelf een peesschedeïrritatietje 😂  Eentje waarvan mijn fysio/echtgenoot direct wist wat het was (dat dus), hoe het heette (syndroom van De Quervain) en wat ik er aan kon doen (rust en zo nodig een pijnstiller) 
 

Rust dus… gelukkig had ik genoeg tijd. Ik haakte een paar dagen niet, maar woof in de tussentijd de band voor de tas en een smal bandje dat ik wilde gebruiken voor het trekkoord. 

Daarna hield ik het bij maximaal twee toeren per dag en zo kreeg ik geen last meer. Uiteindelijk was de tas gewoon op tijd af, inclusief voering en nog wat extraatjes erbij: 

Afgelopen weekend heb ik de tas gegeven. Ze vond hem erg mooi 😊 

En nu weer verder met Fenna’s tas!

Mochila

Haken… Ik heb er een soort haat-liefde verhouding mee. 

Ik vind het leuk om te doen en bewonder op Pinterest de prachtigste creaties. Alleen… Ik heb er geen geduld voor. Ik ben nu twee keer aan de Crochet Along 2014 deken begonnen (Hier en hier) maar beide keren bleven de dekens liggen en heb ik uiteindelijk de wol doorverkocht. 

Ik hou van snel resultaat. Daarom heeft naaien mijn voorkeur 😉 Maar als je een vriendin hebt die je bijna dagelijks de mooiste foto’s stuurt van wat zij allemaal maakt dan begint het soms toch weer te kriebelen. 

Dus na wat snelle projectjes…  

 Smalle versie van de Katniss cowl en zelfbedachte muts.   
En een Chunky cowl (deze was écht snel klaar!), ben ik nu toch maar weer aan een groter project begonnen.

Aanleiding daarvoor was een paar espadrilles dat ik vast kocht voor de zomer: 

   
Die deden me namelijk denken aan de prachtige gehaakte mochila-tassen van de Wayuu indianen in het noorden van Colombia en Venezuela (nee, ik ben er nooit zelf geweest). Ken je die tassen?  

    
 Foto’s van verschillende websites geleend. 

Ze zijn gehaakt met een speciale techniek: tapestry. Hierbij neem je door je hele haakwerk alle kleuren draden mee en daar haak je dan omheen. Dat geeft een heel stevig eindresultaat én je hoeft geen draadjes weg te werken aan het eind (yay!). Ook vriendin Arianne maakte er al een paar: Dezeen dezeof deze en ik begon in de zomervakantie zelf ook aan de bodem van mijn eerste tas maar ik had niet de goede maat haaknaald bij me dus het werd een soort slappe pannenlap en dat project heb ik weer uitgehaald. 

Nu dus weer een nieuwe poging. So far so good!  

 Nog niet zo netjes hoor. Het is moeilijk om gelijkmatig te haken en te zorgen dat je de meeloopdraden niet ziet. Maar voor een eerste keer ben ik best tevreden! Ik heb het patroon voor de bodem zelf bedacht en dat voor de zijkant is een bestaand patroon wat ik heb aangepast. Dat gaat heel makkelijk met Easybeads patterns, een gratis programma waar je dit soort ontwerpjes mee kunt maken. 

De bodem is klaar en de eerste toer van de zijkant zit er ook aan. Ik haak deze met naald 2, terwijl mijn laatste kol met naald 15 is gehaakt!! 

Zoals Arianne me zei: “in de lijst van snelle projecten staat een Mochila zo’n beetje op nummer 100” maar ik merk dat het toch wel verslavend is om te zien hoe het patroon zich opbouwt. 

Ik heb goede hoop dat deze ooit af komt. Hopelijk op tijd voor de zomer… Wish me luck!

Gehaakt!

Al een hele tijd in mijn hoofd en al vaak ideeën en patronen gezocht op Pinterest maar pas nadat ik mezelf had getrakteerd op het boekje ‘Rokjes haken’ ben ik eraan begonnen

Hij bleef heeeel lang liggen en even was ik bang dat hij hetzelfde lot beschoren was als de deken waar ik máánden geleden voor de zoveelste keer aan begon: onderin de mand met wol…

Maar ik herpakte me en eindelijk heb ik hem afgemaakt! Ik vind hem zelf echt geweldig leuk ❤️

    

Toch weet ik niet of er ooit nog een vervolg komt want mán wat duurt dat lang!! In de tijd die ik aan het haken heb besteed kan ik 10 rokjes naaien.

De bloemetjes, dat is meer mijn ding. 10 minuten per bloem, hoppetee 😉

Maargoed, Fenna is een leuk rokje rijker!

Patroon: ‘Rokjes Haken’, gehaakt met Phil coton 3 van Phildar op naald 3,5.

Crochet Along 2.0

Vorig jaar begon ik, samen met half hakend Nederland en België, vol enthousiasme aan een deken met allerlei verschillende steken. Een enorm project onder de naam Crochet Along 2014, of CAL 2014.

Al snel ging ik mijn eigen gang, ik schreef daar hier toen een blog over en plaatste daarna regelmatig een update.
Alleen… De liefde voor de deken wilde maar niet groeien. Ik was niet blij met de kleuren, mijn garen was te dun waardoor het heeeeel langzaam ging en ik had er gewoon geen plezier in.
De deken en alle wol verkocht ik via Facebook en ik ging me met andere dingen bezighouden.

Toch bleef het kriebelen, en toen ik laatst een leuke aanbieding zag voor het garen dat in het originele patroon wordt gebruikt, ging ik toch weer overstag.
Wéér met goede moed begonnen maar wéér zat iets me niet lekker… Dat groen… Mán wat was dat fel!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/594/68979493/files/2015/01/img_0525.jpg

Dus gooide ik de boel (tijdelijk) wéér aan de kant, bestelde 3 nieuwe kleuren en ging bedenken of ik die ene groene baan zou laten zitten, of ik de deken tot en met de groene baan zou uithalen, of dat ik ging proberen de groene baan er op de een of andere manier tussenuit te halen zonder dat ik de halve deken zou moeten uithalen.

Het werd de laatste optie!
Eerst reeg ik een draad door de zwarte steken boven het patroon waar het felgroene garen in zat:

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/594/68979493/files/2015/01/img_0526.jpg

Vervolgens knipte ik het donkergroen boven het felgroene weg en haalde ik het felgroene uit:

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/594/68979493/files/2015/01/img_0527.jpg

Een nieuwe kleur zat er toen zo tussen, en nadat ik nog een paar toeren met de nieuwe kleuren had gehaakt lukte het ook nog om de twee helften weer aan elkaar te haken. Blij!!!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/594/68979493/files/2015/01/img_0528.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/594/68979493/files/2015/01/img_0529.jpg

En nu heb ik de smaak weer te pakken. Déze deken zou het einde wel eens kunnen gaan halen!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/594/68979493/files/2015/01/img_0522.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/594/68979493/files/2015/01/img_0523.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/594/68979493/files/2015/01/img_0524.jpg

Hij is ongeveer 1,70 m breed en hij moet 2,00 m lang worden. Daarvan heb ik nu ongeveer 0,40 m gehaakt, dus ik ben er nog niet 😀

To be continued…