De Mim-Pi knock off en zomerse naaisels!

Een tijdje geleden stuurde vriendin Arianne me deze foto’s van een jurkje uit de nieuwe collectie van Mim-pi: 



We waren er allebei helemaal weg van. Vorig jaar had Mim-pi ook al jurkjes met zo’n gevlochten rug in de collectie en die heb ik tóen al op mijn To Do lijst gezet. Maar zoals het gaat met zoveel dingen op mijn veel te lange To Do lijst…. *no comment*

Vrij kort daarna was er een stoffenmarkt in mijn stad. En daar vonden diezelfde vriendin en ik een stofje dat qua kleur en print in de richting van de Mim-pi jurk kwam. We hebben het gekocht en ik heb een poging gewaagd. 

Eerlijk is eerlijk… het viel niet mee! Veel gedoe met de bandjes, zelf het patroon bedenken (uitgaande van de bovenkant van de Solis van Sofilantjes), steekzakken toevoegen en stof die eigenlijk veel te dun en soepel was voor dit model. 

Maar, we hebben een jurk! En, de schoonheidsfoutjes negerend, een leuke jurk ook nog 😉

Voor onze vakantie, die er heel snel aankomt, naaide ik ook nog wat andere zomerjurkjes voor Fenna. Ze was uit al haar jurken van vorig jaar gegroeid. 

Nivalis (Sofilantjes)


Patroon ‘Noëlle’ van Supernova/Stenzo. De stof is allemaal één paneel van Stenzo. 


Stofpaneel:


En een Solis van Sofilantjes:


En nu snel mijn koffers pakken!

De laatste van 2016

Allereerst voor iedereen die dit leest en die ik het nog niet persoonlijk had gewenst: Een heel gelukkig en gezond 2017 toegewenst! Beter laat dan nooit he 😉

Hoewel het nieuwe jaar inmiddels al in volle gang is, wilde ik nog een paar maaksels van vorig jaar laten zien. Daarbij maak ik dan  maar meteen een goed voornemen om in het nieuwe jaar eens wat meer tijd en aandacht te besteden aan mooie foto’s voor op mijn blog want, en dit bericht is daarop geen uitzondering, die komen eigenlijk altijd van mijn telefoon en zijn niet altijd met het beste licht en belichting geschoten.

Zo aan het einde van het jaar weet ik het altijd weer extra druk te maken voor mezelf, door de kleding voor de kerstdiners en sommige kerstcadeaus zelf te willen maken. Gelukkig wist ik mezelf dit jaar te beperken door alleen de kleding voor Fenna zelf te maken en maar één zelfgemaakt kerstcadeau te fabriceren.
Hoewel… die kleding voor Fenna bestond wel uit meerdere onderdelen én een proefversie.

Fenna is haar prinsessenfase ontgroeid en ook al houdt ze nog wel van jurkjes, ze wil het toch wel graag allemaal wat stoerder. Zo draagt ze tegenwoordig bijvoorbeeld graag een korte broek over een legging.
In de bijlage bij Knippie (nummer zoek ik nog op, voor de geïnteresseerden!) stond een leuke short die ik, met wat aanpassingen, wel eens wilde uitproberen. In datzelfde nummer stond ook een simpel colbertje wat ik er dan bij wilde maken. De stof voor het shortje voor kerst heb ik gekocht op het Stoffenspektakel in oktober. Ik viel er meteen op en vond het met het fijne zilverdraadje door de stof echt een kerststofje. 

Het was nogal prijzig, dus besloot ik eerst een proefversie te maken van een wollige stof waarvan ik vorig jaar een paar meter kocht en die ik al voor veel kleine projecten heb gebruikt. Als die proefversie zou lukken had ze er meteen nóg een leuke en nette short bij.

De proefversie lukte goed! De maat was perfect en met de aanpassing die ik maakte (de pijpjes iets langer en een omslag aan de pijpen) stond hij haar ontzettend leuk. De tailleband van deze proefversie is anders dan het origineel. Het duurde even voordat ik doorhad hoe ik die moest maken namelijk 😉  Maar met het (knoopsgaten)elastiek in de taille gaat hij heel makkelijk aan en uit.


De echte versie zat daarna snel in elkaar, met tailleband volgens het patroon 🙂

 Ik heb er broekhaakjes aan gezet en ook deze heeft (vastgenaaid) elastiek aan de achterkant van de taille.


Een colbertje had ik nog nooit gemaakt. Het was niet moeilijk, alleen voor de voering heb ik mijn eigen plan gemaakt. Ik wilde de mouwen namelijk niet voeren. Joggingstof is zo heerlijk zacht van binnen en ik vond het zonde om die zachtheid aan de armen dan niet te benutten. Het lijf heb ik wel gevoerd, ook omdat ik dat gewoon mooi vond staan.
Ik had de onderzoom eerst met de machine vastgenaaid maar vond dat niet mooi staan en heb het weer uitgehaald en zoomband gebruikt.
De opdruk was een ander verhaal… 

Ik had deze blauwe al gesneden om op een wit shirtje te strijken. De inspiratie voor het woord en het lettertype had ik gevonden op een van de vele blogs die ik volg. Nu leek me dat witte shirtje met alleen dat woord erop toch niet feestelijk genoeg, en ik vond het jasje zo an sich ook een beetje saai. Maar de blauwe opdruk op een grijsblauw jasje zag ik ook niet voor me.
In mijn voorraadje flex- en flockfolie vond ik nog een velletje zilveren glitters en ik sneed hetzelfde woord nog een keer uit. Met een bot mesje… Dus was de flexfolie maar half doorgesneden en was het mislukt.

Had ik al verteld dat dit allemaal op de dag van het kerstdiner waarnaartoe het jasje gedragen moest worden gebeurde? T minus 3 uur ofzo.
Dus racete ik de stad in (goddank woon ik in een grote stad met veel winkels én waren we allebei vrij dus had ik tijd om naar de stad te gaan) en kocht bij Pipoos strijkstrass en bij We Fashion een alternatief voor het witte shirtje. Uiteraard moest er ook nog last minute een maillot worden gekocht… Ik zal het wel nooit leren

Terug naar huis, blauwe opdruk op het jasje, strass eromheen en gelukkig pakte het ontzettend goed uit. Moeder blij, kind blij. Klaar voor het kerstdiner op school! 

Gelukkig was ik zo slim om voor Rens gewoon een colbertje te kopen en had hij nog een mooi overhemd in zijn kast.


Fenna is geen fan van poseren maar ze was echt heel blij met haar kleren. Alle kledingstukken zijn inmiddels al meerdere keren gedragen.

Op 24 december gingen Fenna en ik met oma naar Het Nationale Ballet in de Stopera. Ook een uitje dat om feestelijke kleding vraagt. En dan meteen aansluitend de kerstdagen. Dat is wel erg veel voor een enkele short en een colbertje.
Dus besloot ik op de avond vóór ons uitje naar het ballet om nog een jurk te maken van een lap gebreide glittertricot die ik in mijn lades vond. Dat kon niet een te uitgebreide en ingewikkelde creatie worden, dus maakte ik een Nivalis in de meest eenvoudige uitvoering. 

De strijkapplicatie van de ijsvogel had ik al een tijdlang in de kast en dit jurkje had nog net een extraatje nodig.

Ik heb hem gekocht bij Van Ikke maar zij hebben onlangs de prijzen van de full colour applicaties enorm verhoogd dus ik vrees dat ze mij daar als klant kwijt zijn…

Fenna was in ieder geval weer erg blij met de jurk en ook deze is al vaker gedragen.
Deze glittertjes zijn subtiel genoeg om ze ook gewoon naar school te dragen vind ik. 

Als je 7 bent mag dat gewoon 🙂

Voor mijn vader maakte ik voor kerst de Titus trui uit de La Maison Victor. Mijn moeder nam met een smoesje zijn maten op (iets met een trui die ze ergens had gezien en die ze alleen zou kopen als het de goede maat was 😉 ) en hij past! 

Pap heeft sinds kerst de trui vaker aan gehad dan uit! Ik moest er misschien nog maar eentje voor hem maken…

En dan tot slot onze nieuwe woonkamer. We hebben net een flinke verbouwing achter de rug waarbij onze woonkamer 3 meter langer is geworden. Alles zat mee en we waren met 6 weken helemaal klaar. Binnen en buiten. Maar een nieuwe woonkamer vraagt ook om nieuwe accessoires natuurlijk. Dus haakte ik een dikke deken in de modekleur van dit seizoen die half Nederland inmiddels in zijn huis heeft. Mint- en zeegroen. Of duck egg, of teal. 

Díe kleur in ieder geval. 

De deken was op 31 december af, dus dat is de afsluiter van dit bericht. 

Er staan nog kussenhoesjes en een nieuwe bekleding voor een Ikea-poefje op de planning voor de woonkamer en als het echt echt écht helemaal af is, inclusief nieuwe lampen ed. zal ik wat foto’s laten zien. We zijn er ontzettend blij mee, zoveel ruimte, wat een rust geeft dat!

Een nieuw jaar! Ik hoop op veel rust, weinig spannends en veel gezondheid. Op mijn hobby-lijstje staan nog een paar winterdingen en dan ga ik aan de zomerkleding beginnen. We gaan eind april naar Ibiza en hoewel het daar dan ook wat minder weer kan zijn, hoop ik op een korte hittegolf rond die tijd 😉

 

Ruimtelijk inzicht?

Het moet een jaar geleden zijn. Ik liep met de buurvrouw een snel rondje over de stoffenbeurs op de grote markt en zag vlak voordat ik mijn fiets weer pakte een stofje hangen. Gebloemde strepen. Herfstkleurtjes. Een beetje druk maar gecombineerd met een effen stof zag ik er meteen een jurkje voor Fenna in. En, niet onbelangrijk, het was helemaal niet duur. Goedkoop zelfs! Driemaal raden wat ik deed…

Ik liet het hangen…

WAT?!

Ja echt, ik liet het hangen. Ik had al zoveel items op mijn to do lijst en al zoveel stoffen in de kast.

Het duurde toch zeker 6 uur voordat ik er spijt van kreeg. Dezelfde buurvrouw waarmee ik op de markt liep, bracht me namelijk die middag de catalogus van de wintercollectie van Mim-pi en daar stond dit jurkje in…

Mim-pi wintercollectie 2015-2016


Ik zag het nog duidelijker voor me! Die gebloemde strepen… die kon ik natuurlijk ook schuin doorknippen en in een hoek weer aan elkaar zetten… en dan toch met donkerblauwe effen mouwen… Hmmm… 

Ik dook het internet op en zocht, maar kon de stof nergens vinden. Ik ging er vanuit dat het een restje moest zijn geweest en zette het uit mijn hoofd.

En toen werd het voorjaar en kwam het Stoffenspektakel naar de Haarlemmermeer Expo. En daar hing mijn stofje! Gewoon een enkel lapje over een balk van een kraam, een restje, helemaal alleen. Ik greep mijn kans en kreeg het hele stuk (1,5 m breed) voor iets van 3 of 5 euro. Ik weet het niet meer precies. Maar hoe dan ook was het een mazzeltje!!!
Vervolgens bleef het weer een hele tijd liggen, totdat ik deze week eindelijk de schaar erin zette.

Het blijkt dat je voor het plan dat ik in mijn hoofd had ten eerste: heel veel stof nodig hebt omdat je echt veel verlies hebt door de schuine kanten die je overhoudt. En ten tweede: wel moet beschikken over enig ruimtelijk inzicht om te bedenken hoe je de strepen aan elkaar moet zetten om dezelfde rijen bloemen te matchen én te zorgen dat ze niet ondersteboven staan.

Maar het lukte, en ik werd er blij van!


Van de anderhalve meter die ik had bij het begin, bleef precies genoeg over voor het voor- en achterpand van een shirt. En nog een reststukje. Dat was prima, want meer had ik niet nodig. Met een restje jeans-achtige jersey die ik ook voor deze broeken voor de jongens had gebruikt, maakte ik de mouwen en het rokje. En zo werd het een soort Candy, maar dan met lange mouwen en een iets anders aangezet rokje omdat ik anders wat lengte te kort zou komen.

Voor het eerst werkte ik de mouwboorden en de onderkant van het rokje niet af. Ik vond het omkrullen nu juist leuk staan omdat de binnenkant van de stof het een stoerdere uitstraling gaf.
Hier en daar zijn de bloemen wat ongelukkig doorgeknipt, maar de rijen matchen wel.


Als ik meer stof had gehad zou ik de strepen aan de zijkanten ook passend hebben gemaakt. Volgende keer beter 🙂


Gelukkig vond Fenna het jurkje zelf ook erg leuk en wilde ze het vandaag meteen aan. Dat gaf mij de gelegenheid om een paar leuke foto’s te maken.
Om de foto’s wat spontaner te maken probeerden we iets met springend omdraaien. Een iPhone heeft daar een iets te lange sluitertijd voor maar de foto’s waren te leuk om niet te bewaren ❤️

Op het lijf geschreven: Vivienne patroontest

Precies een maand geleden las ik op de site van Soft Cactus een blog over hoe het leven van de gemiddelde naaister gemakkelijker zou worden. Nou, dat zijn blogtitels die meteen mijn aandacht hebben hoor. Ik hou van gemakkelijk. Hoe makkelijker hoe beter… Dat is een karakterdingetje, ik ben er niet trots op… 😉


Korte samenvatting: De Soft Cactus crew heeft een programma ontwikkeld waarmee je op ieders lijf een perfect passend patroon kunt genereren. Nou is dat concept niet helemaal nieuw, want in december vorig jaar las ik hier al over een soortgelijke website waar je op maat gemaakte patronen kunt bestellen. Sterker nog: Ik heb er toen twee besteld. En er verder niets mee gedaan… Stom eigenlijk…

Maar, terug naar Soft Cactus, er werden patroontesters gezocht. Oeh!


Eerlijk is eerlijk, het model van deze jurk staat me niet. Ik vind het leuk staan bij andere mensen (Zoals bij Naomi, Mevrouw Soft Cactus, hier op de foto) en heb het in de winkel ook al meer dan eens uit het rek gehaald, maar hing het dan na het passen altijd weer terug. Het accentueert precies die punten die ik liever verberg.

Maar toch… het hele concept van een jurk die precíes past was wel intrigerend en het feit dat ik het dan in opdracht zou moeten maken is een goede stok achter de deur om het daadwerkelijk af te maken. Dus ik besloot toch te reageren.
Ik was eigenlijk een dag te laat maar ik stuurde meteen een mail, waarin ik uitlegde dat het met mijn lengte en omvang een crime is om een goed passend naaipatroon te vinden omdat ik die altijd moet aanpassen en dat dat niet altijd zo goed lukt.

Vrij snel had ik een mail terug. Zij vonden het ook wel een goede test om iemand met een grotere en langere maat mee te laten testen. Leuk!

Ik had nog een soepel viscose stofje (zoals werd aangeraden) in de kast, ruim voldoende om het patroon uit te maken. Ik vroeg manlief me te helpen met het opnemen van de maten, dat waren er heel veel, en had de volgende dag het patroon in mijn mailbox.


Meestal heb ik een enorme hekel aan het knippen en plakken van PDF-patronen maar deze keer was ik zo benieuwd naar de pasvorm dat ik het met plezier deed!


Onderdeel van de test was om te kijken of álle onderdelen van het patroon duidelijk waren. Dus ook de bijgeleverde instructies. De omschrijving bij het patroon was op dat moment alleen beschikbaar in het engels. Dat is gelukkig geen probleem, I speak an aardig wordje over the border 😉 maar de instructies voor het aanzetten van de biais rond de mouwsplit begreep ik niet. Ik zag gewoon de logica er niet van in. Ondanks de illustraties erbij. Uiteindelijk heb ik dat dus maar gewoon op een mij bekende manier gedaan en dat ging ook prima.

Vervolgens ging ik zonder de instructies te lezen verder. Ik blijk echt een hopeloze patroontester te zijn… Ik vergeet het gewoon en doe alles op mijn eigen manier!

Het lijfje zat snel in elkaar maar zo op het eerste gezicht leek het me toch wel een beetje kort? Op zich vreemd voor een patroon dat op je eigen lijf geschreven is natuurlijk…. Ik had het vermoeden dat er iets mis was gegaan met meten, en dat bleek inderdaad zo te zijn:

Als je een goede meting van je lichaamsmaten wilt doen moet je eigenlijk ter hoogte van je taille een lintje om je middel knopen, zodat je de ‘ruglengte’ en ‘lengte buste’ (maat 4 en 5) goed kunt meten. Ik had in plaats daarvan een legging aangetrokken en de tailleband daar gedaan waar ik vond dat mijn taille was. Zelf had ik toen de maat aan de voorkant gemeten en manlief de lengte van mijn rug tot aan  mijn taille. Beide maten waren flink te kort doorgegeven, dus daar zat hem waarschijnlijk het probleem.
Gelukkig kreeg ik heel snel de nieuwe patroondelen gestuurd en had ik nog wat stof over. Helaas kon ik daar nét niet alle nieuwe onderdelen uit knippen en moest ik de valse overslag aan de rok laten vallen om uit dat deel mijn laatste mouw te knippen. De oude mouwen pasten helaas niet aan het nieuwe lijfje.

Ik had nog niet eerder met dit soort stof gewerkt en vergat daardoor (omdat ik natuurlijk de instructies niet las) om de zoom van de overslag te verstevigen met naadband, waardoor ze tijdens het naaien een stukje langer werden en mijn overslag niet meer mooi op elkaar paste.
Maar eerlijk he? Ik wist natuurlijk al dat ik deze jurk nooit zou gaan dragen dus maakte het in feite voor het eindresultaat niet zoveel uit.

Het naaien ging verder prima, ik las de instructies achteraf nog even terug en zag dat ze heel erg duidelijk waren. Alleen die voor de tunnel voor het elastiek, die vond ik ook onduidelijk. Iets met twee openingen waar je dan het elastiek doorheen moest rijgen. Ik kwam er niet goed uit. Uiteindelijk heb ik een tunnel gemaakt zoals je dat doet bij de Candy-jurk uit La Maison Victor (die ik al vaker voor Fenna maakte) en dat werkte ook prima.
De onderzoom van de jurk heb ik wél verstevigd, terwijl ik dat misschien beter niet had kunnen doen, want die ‘staat’ nu een beetje stijf.

En toen: Het pasmoment. Nou, eerlijk is eerlijk: Hij zat als gegoten! Nergens stof over of te weinig. Alles lang genoeg, geen trekkende naden, etc. Dit concept werkt!
Mijn mening over het model is helaas niet veranderd. Hoewel ik nog op een aangename verrassing hoopte, staat het me gewoon echt niet. Ik vind het me echt heel lomp en vierkant maken. Ik had meteen een associatie, waar ik straks nog op terugkom 😉
Ook kruipt het elastiek in de taille een beetje omhoog, ik denk dat dat komt door de vorm van mijn buik? Losser elastiek erin zou misschien nog een oplossing zijn, maar die moeite heb ik niet meer genomen.

Deze foto’s heb ik uiteindelijk naar Soft Cactus gestuurd. Met daarbij ook mijn complimenten voor het patroon en mijn welgemeende dank. Ik vond het echt leuk en leerzaam om mee te doen.

Naar wat ik heb gehoord waren alle testresultaten positief. Het patroon gaat dus uitgebracht worden, gratis! Ik denk dat mensen hier trouwens best iets voor willen betalen, want wat is er nou fijner dan helemaal niets te hoeven aanpassen aan een patroon?!
Samen met het patroon wordt er ook een nieuwe stoffenlijn gelanceerd! Soft Cactus verkoopt hele mooie katoenen stoffen, maar deze nieuwe stoffenlijn zal bestaan uit soepele viscose stoffen, die zo heel zacht en soepel zijn en toch nog genoeg lucht geven op een warme dag! Het patroon en de stoffen worden uitgebracht onder de naam “See you at six” en kun je vanaf eind juli / begin augustus op DEZE (klik) site vinden!

En de jurk? Die ligt in de recycle bak. Ik zei toch dat ik een associatie had met mezelf in deze jurk?

Kijk zelf maar 😀

Ja ik heb ze echt aan 😂

De Van Gogh feestjurk

Ik hou van bloesem. Kersenbloesem, appelbloesem, amandelbloesem, het maakt me niet uit. Tot voor kort moest je lang zoeken naar stoffen met een mooie bloesemprint. De buitenlandse designers hadden soms wel mooie katoen, en heel soms kwam er een tricot voorbij maar heel veel keuze was er niet. Gelukkig is dat met de komst van de digitale tricots inmiddels wel veranderd en is de keuze dit seizoen groot.

Een van mijn favoriete bloesems zijn die op een schilderij van Vincent van Gogh ❤️

Mede door de achtergrond in mijn lievelingskleur. 

Ik was al eens op zoek geweest naar een stof in die print, of een afbeelding van dit schilderij die van voldoende kwaliteit was om op een stof te laten printen, maar was daar niet in geslaagd. Tot ik een paar maanden geleden in de Knipmode de preview van de Knipmode van de maand daarná zag. Ik hekende het meteen!!!

 


Mijn bloesem!!! Op stof!!! Tricot ook nog!!! Die. Moest. Ik. Hebben!

Dus lag ik op 9 april onder de brievenbus om het verkoopadres te zien en bestelde vervolgens meteen twee panelen. 

De stof stelde niet teleur, prachtige kwaliteit. Een patroon had ik ook al in mijn hoofd, uit de bijlage van Knipmode maart 2016. 


So far so good…

Maten opgemeten, in de maattabel opgezocht welke maat ik moest hebben (verschillende maten voor top en rok want ik ben een appel…), patroon overgetrokken en de stof geknipt. Omdat ik erg into maxi ben de laatste tijd zou ik de jurk maximaal verlengen. 

Het doel voor de jurk was een bruiloft die ik op 20 mei had, dus ik begon ruim op tijd. Ik had van te voren kunnen bedenkt dat het niet allemaal zo voorspoedig zou blijven gaan 😉

Ten eerste bleek ik door de maxi-lengte net niet genoeg stof te hebben voor het rugpandje, dus moest ik die met een naad in het midden knippen. Daar kon ik mee leven. Alleen… Toen was ik met 10 dingen tegelijk bezig en knipte ik een van de rokpanden op zijn kop!!! 

Nou zou ik daar ook nog wel mee wegkomen, want deze print ziet er op zijn kop helemaal ok uit en niemand kan tegelijk naar je voor- en achterkant kijken, maar in combinatie met het stofgebrek voor het rugpand vond ik het toch reden genoeg om nóg een stofpaneel te bestellen…

Ik ging weer verder!

Helaas bleek ik bij de eerste pasbeurt weer hetzelfde probleem te hebben als waar ik bij Deze en deze jurk tegenaan liep, terwijl dat een ander patroon was.
Het probleem: heel veel stof over bij de mouwinzet. Op deze foto had ik daar al wat mee gespeeld maar ik kreeg het gewoon niet mooi… 

Zelf denk ik dat dit komt doordat ik 15 cm langer ben dan de gemiddelde vrouw van 1,69m waarvoor naaipatronen zijn gemaakt. Het volste deel van mijn borst zit daardoor op een heel andere hoogte dan waar de patronen rekening mee houden. Er lijkt daardoor teveel stof langs de schouder en oksel te zitten, maar dit afknippen had niet het gewenste resultaat…

Ik besloot eindelijk eens een goed patroon te maken. 

Allereerst tekende ik de top 2 maten kleiner en deed een ‘small bust adjustment’ hoewel ik met mijn gemiddelde cup nog steeds niet echt in de ‘small bust’ categorie val. Ik maakte in een teststofje een proefmodel maar was niet tevreden. Dit loste het probleem ook niet op dus. 
Dan maar op de ‘gezond verstand’-manier. Ik keek waar het model te wijd was en speldde het zó af dat het wèl mooi aansloot. Vervolgens knipte ik het hele patroondeel daar door en naaide ik het weer aan elkaar volgens de lijn waar mijn spelden zaten. 

Van dit aangepaste proefmodel maakte ik een nieuw patroondeel en maakte een nieuw proefmodel. 

Hee, dát begon erop te lijken!!

Dus deed ik de proef op de som met een mooie coupon van het Stoffenspektakel die ik al een tijdje had liggen. Ik had niet genoeg stof voor de mouwen dus die verving ik voor een bies. En ik was blij!!! Hij past perfect! 

Moeilijk te zien, maar hij sluit echt mooi aan rond de armen!

Toen kon de schaar weer in mijn mooie Van Gogh… Spannend moment. Er zat inmiddels voor een kleinde €70,= aan stof in die jurk. Pfffff…

Ik begon ruim op tijd, maar uiteindelijk was de jurk dus de avond voor de bruiloft af 😂 Maar ik ben er erg blij mee!!!

Een stolpplooi in het midden van de rok, om een beetje buikruimte (want appelfiguur) te creëren 😉


En dan wat in de ‘we-moeten-zo-weg-dus-schiet-een-beetje-op’ haast geschoten aan-foto’s 🙂


Kijk die print dan ❤️ Ik weet dat smaken verschillen, maar IK ben verliefd!!

En!!!! Hij past zo goed!!! Dus de pasvorm van deze jurk kan ik ook gebruiken om andere patronen passend te maken. Erg blij mee. 

De stapel groeit…

Maanden geleden knipte ik een hele stapel nieuwe jurkjes en rokjes voor Fenna. Ik had daarbij ook al direct voor ogen wat voor blog ik daarover zou schrijven; een heel kledingrek vol met nieuwe kledingstukken die Fenna dan zou showen en een hele nieuwe garderobe in haar kledingkast. 

De praktijk was dat de geknipte stukken stof gewoon op een stapel bleven liggen en dat er zo nu en dan eentje afgemaakt werd. Geen tijd, geen zin, andere dingen die voor gingen. Je kent het wel denk ik. Ik plaatste er een fotootje van op mijn Facebook of Instagram en verder niets. 

Bij deze dus een aangepast blogje met de afgewerkte jurkjes tot nu toe… Soms moet je plannen gewoon een beetje bijstellen toch?

Begin december al maakte ik deze jurk voor Fenna. De stof (Stenzo) had ik al meer dan een jaar in huis. Het jaar daarvoor kwam ik er niet aantoe om er een jurkje van te maken en het is niet echt een stof voor de zomer, dus heb ik ermee gewacht tot het weer herfst/winter was. 

Ik gebruikte het Basic Winterkleid patroon van Ki-Ba-Doo.  

  
Super comfortabel, Fenna draagt het heel graag!

Het volgende jurkje is een combinatie van de Julia sweater van Compagnie M die ik tot jurk verlengde met een zelf getekend rokje eraan. Compagnie M heeft zelf ook een gratis patroondeel en tutorial  gemaakt voor als je deze trui tot jurk wilt verbouwen maar ik wilde graag een grote kangoeroezak in het rokje.  

    
  
Tussendoor kwam nog de kerstjurk die ik uiteindelijk tóch wist te redden. Ik heb de wanhoopsblog die ik daar eerder over schreef ook aangepast, maar dan ook hier even wat plaatjes:   

   
  
  
 
En het laatste jurkje dat ik afmaakte is deze. Een kopie van een King Louie. Daarvoor heb ik weer het patroon van het Basic Winterkleid gebruikt maar deze keer iets minder wijd, zonder taillenaad en met opgestikt bandje.  

  
 En Rens kreeg ook nog een nieuwe trui. Die knipte ik toen gelijk met al die jurken en rokjes voor Fenna. Ik heb er meteen twee geknipt maar die andere ligt ook nog op de UFO (UnFinished Objects) stapel…  

Dit patroon is de Leather Sweater van La Maison Victor en de alien-stof is echt überzacht van binnen. 

 
Bij een trui met Aliens dient stoer te worden gekeken natuurlijk…
Of gewoon lief 🙂 

 En nu? Wat ligt er nog op de stapel? Pffff ik zou het niet eens weten. In ieder geval twee rimpelrokjes en een rokje dat ik aan een t-shirt ga zetten. Een mooie sweaterstof die een jurk moet worden. Een nieuw patroon dat ik graag wil maken. Een trui voor Rens en de Chloë jas van LMV voor mezelf. En ik knipte ook nog een stapel An-tasjes want dat zijn zulke leuke cadeautjes. En dan komen er ook weer een heleboel kinderfeestjes aan. #argh

Zo veel ideeën, zo weinig tijd…

Er waren er twee (drie) jarig…

De oudste twee smurfen zijn vrij snel na elkaar jarig. En ik zit daar tussenin, één dag na de middelste zelfs.
Meestal probeer ik voor iedereen een nieuwe outfit te maken voor hun verjaardag. Dit jaar hield ik me in… een beetje 😉

Voor Rens maakte ik geen kleding, hij was namelijk aansluitend aan onze zomervakantie jarig. Maar ik maakte wel twee lekkere Minion-taarten voor onze Minion-fan.


Voor mezelf maakte ik ook niets, en we vierden het ook niet echt. Alleen met een etentje ’s avonds en een mooie ‘toen en nu’ foto ❤️❤️❤️ 
Voor Fenna, die 6 werd, maakte ik wel een nieuwe jurk, van een Alexander Henry stofje dat ik al twee(?) jaar bewaarde. Het enige dat ik er tot nu toe van maakte was het schattige babyjasje voor baby Lauren laatst.

Bijna ging het mis, want de eerste versie die ik maakte was te klein!!! 

 Het lijfje was te kort, het trok onder de okels bij de aangeknipte mouwtjes én de rok was te kort. Hoe het lijfje zo kort kon uitvallen weet ik nog steeds niet, maar bij de rok maakte ik gewoon een rekenfout. Ik vergat dat je uit de cirkel ook nog een cirkel moet knippen voor de taille. Echt stom want het is nou niet bepaald de eerste cirkelrok die ik maak!

Uiteraard begon ik veel te laat aan de jurk en ik wist echt even niet wat ik kon doen om hem nog te herstellen.

Gelukkig kreeg ik via Facebook wat tips en met een restje van de roze stof die ik voor het kraagje gebruikte en gelukkig nog een groot overschot van de stof met de kersenbloesems kon ik aan operatie ‘red de jurk’ beginnen. 

 Ik heb de oksels wat verder open gemaakt, met de roze stof een tailleband aan het lijfje gemaakt en hij kreeg een hele nieuwe rok, een rimpelrok nu omdat ik niet meer genoeg stof had voor een nieuwe cirkelrok.

Maar het kwam goed! En hoewel ik baalde als een stekker ben ik toch blij dat ik doorgezet heb, want het is nu echt een leuke jurk! 

  
Het kraagje komt van het patroon van de Ileana jurk van Compagnie M. 

Daar mankeert ook het een en ander aan, wat vooral komt omdat hij eigenlijk niet op dit lijfje past. Ik had geen zin om het hele patroon van de Ileana uit te printen en te plakken en over te trekken en te knippen, terwijl ik het patroon dat ik altijd gebruik (Stof voor Durf het Zelfvers) kant en klaar had liggen.
Uiteindelijk zit het redelijk. Het helpt ook als je het kraagje met de goede kant boven aan de jurk zet… leerpuntje voor de volgende keer 😉 

    
 
De blinde rits is niet helemaal blind gelukt. De print op de rug loopt wel redelijk door.

Voor Fenna geen moeilijke taartcreaties maar cupcakes in dezelfde sfeer als haar jurk! 

   
Op school trakteerde ze knikkerzakken met inhoud. Ik had een enorme stapel knikkerzakken gemaakt want ze zijn ook leuk om te geven als je ergens op visite gaat en ik heb er zelf eentje in mijn werktas voor mijn losse spulletjes. Multifunctioneel dus. De kindjes vonden het allemaal erg leuk. En ja… er zat een zakje snoepjes in. Sorry hoor… 

 Voor Fenna’s verjaardagspartijtje maakte ik nog een heel simpel rokje in een mooi stofje van Echino dat ik bij La Mima’s kocht.
De grijze vogeltjes zijn in het echt glimmend zilver, dus in combinatie met het zilverkleurige elastiek is het een feestelijk ding geworden. In combinatie met een shirtjes van H&M was het zomaar een leuk setje. 

    
 
 

Omdat ik nog genoeg stof en elastiek over had en ik het zelf zo’n leuk rokje vond, heb ik er nog eentje gemaakt. Ik wilde die verkopen via mijn Facebook-pagina maar daar was geen interesse 😉 

 Ik denk er over om het weer uit elkaar te halen en samen met een baan die ik nog over heb er een leuke sjaal van te maken voor mezelf.

Gelukkig zijn alle verjaardagen dit jaar weer achter de rug. Niet dat mijn to do – lijstje nu leeg is natuurlijk. Daar staan bijna standaard 25-30 dingen op! Ik ga maar weer eens aan de slag 😉

Panda’s en flamingo’s

Na de tricot junglestof kwam er een heel mooi stofje wat ik via Etsy in de VS had besteld binnen. Pandaberen, maar dan heeeel veel bij elkaar.   

 Zo’n drukke stof vraagt om een eenvoudig modelletje en omdat ik hou van snel en makkelijk leek me het patroon van de junglejurk perfect!
Omdat dit een katoenen stof zonder rek is zette ik een blinde rits in de zijnaad. De randen werkte ik af met groene biaisband… 

Hmpf… Niet tevreden!

Die rits zat er perfect in. Helemaal onzichtbaar!  

 
Maar die biais… Die maakte dat de randen helemaal wijd gingen staan 😞  

    
 Bij het passen vielen twee dingen op:

  1. De rits was helemaal niet nodig, de jurk ging met gemak aan zonder de rits open te doen. 
  2. De wijd staande biais viel wel mee als ze hem aan had. Soort van…

Ik was sowieso van plan om deze zelfde jurk te maken in de flamingostof waar ik vorig jaar een jurk voor Fenna en een rok voor mezelf van maakte.  

 Het jurkje zat haar niet goed, eerst was het te wijd en veel te lang en na wat aanpassingen was het te wijd en te kort. Dat jurkje heb ik dus aan een andere Fenna gegeven. 

Omdat de stof op was en ik het nog steeds heel mooi vind heb ik het nog een keer besteld. Ook via Etsy in de VS. 

Nieuw plan: katoenen jurkje, zonder rits, afgewerkt met een tricot bies. En dat ging perfect! De bies rekte ik uit tijdens het naaien zodat hij mooi glad langs het lichaam valt.  

   
De achterkant lijkt een beetje scheef zo, maar dat is het niet hoor!

Dus toen het zaterdag zulk mooi weer was konden de flamingomeisjes samen op pad ❤️  

  

Maar… toen keek ik nog een keer naar de pandajurk en waren die biaisjes langs de rand me toch wel een doorn in het oog. 

Ik knipte vlak langs de biais (want geen zin in tornen) en haalde ook maar meteen de rits eruit. Een strook überzachte groene tricot langs de randen en…

Toen had ik deze beauty!!!!    

Door het wegknippen van de biais zijn de schouderbanden smaller geworden en daardoor valt het jurkje zoveel mooier ❤️

Ik heb nog niet echt goede foto’s van de jurk gemaakt terwijl ze hem draagt maar dit jurkje is op dit moment echt mijn persoonlijke favoriet!  

 

De junglejurk

Fenna heeft een lievelingsjurk. Jammergenoeg is dat er niet een die ik zelf heb gemaakt maar een flodderig, synthetisch ding dat ik vorig jaar op de groei bij Bonprix voor haar kocht.  Ze noemt het haar Junglejurk.

Hij is leuk hoor, en hij staat haar leuk maar ik heb haar laatst toch maar eens gevraagd waarom ze nou juist díe jurk zo graag draagt. 

“Omdat er een jungle op staat en ik speel op school altijd junglemeisje”. Dat klopt, want ze is niet van het klimrek en apenrek af te slaan daar 🙂

Toen ik dus bij Stoffenelf deze tricot tegenkwam was ik meteen verkocht. 

Jungledieren en Hibiscus. Ik ❤️ Hibiscus!!! Die móest ik dus wel kopen voor mijn junglemeisje  🙂

Ik maakte een simpel A-lijn jurkje naar een gratis patroon van Crafterhours dat ik al een tijd geleden op Pinterest vond. Heel makkelijk en snel te maken. Hij zat echt zó in elkaar en het was liefde op het eerste gezicht ❤️

    

Ik overschatte alleen Fenna’s laatste groeispurt en maakte een maat 7-8 die ik vervolgens in de lengte en de breedte moest aanpassen. De volgende, want die komt er zéker(!), wordt dus een maat 5-6. Logisch als je bedenkt dat ze bijna 6 en qua bouw een heel tenger en gemiddeld lang meisje is. 

Ook Fenna is heel blij met haar nieuwe junglejurk!

Ik ben benieuwd welke junglejurk de favorietenrol nu krijgt!

GROM!

Soms zijn er van die projecten die vanaf het begin gedoemd lijken te mislukken. Zo ook deze vierde Candy-jurk.
Het begon zo mooi…

In editie 2/2015 van La Maison Victor stond nogmaals de Candy-jurk die ik al een paar keer voor Fenna heb gemaakt, maar deze keer was het jurkje gemaakt van een superleuk, geweldig mooi, stoer, trendy zwart-wit stofje. Liefde op het eerste gezicht dus. 

    

Ik dook het internet op en vond het stofje natuurlijk in de webwinkel van La Maison Victor maar, omdat ik daar nogal van de prijs schrok, ging eerst verder zoeken of het ergens anders te koop was. “Zachte tricot met wol” zou het zijn. En nu ben ik best een Google-queen maar helaas… ik zocht me een ongeluk maar kon het nergens vinden.

En zo kwam ik weer terug op de site van LMV… 30 euro… 30 F*cking euro voor een metertje stof… Ik geef echt zelden of nooit zoveel geld aan stof, of aan een kinderkledingstuk in het algemeen, uit. Toch kon ik de verleiding niet weerstaan en ging voor de bijl. Lang leve Paypal!

De teleurstelling was groot toen het pakketje arriveerde. De zachte tricot was stug en een beetje pluizig en kriebelig. Bovendien was het wit niet zo wit als het op het plaatje leek. Grom!
Dat is het het grote nadeel van online stoffen kopen. Je weet nooit of de kleuren op je beeldscherm een goed beeld geven en je kunt er niet aan voelen. Ruilen en retourneren kan niet bij geknipte stoffen, dus je moet het ermee doen.

Maargoed, het jurkje op het plaatje was nog steeds geweldig en ik zag wel voor me dat dit stofje datzelfde leuke, maar een beetje stugge en pluizige en kriebelige, jurkje kon worden.
Ik bestelde een meter, terwijl ik volgens het patroon 80 cm nodig had voor maat 116. Echt zó blij dat ik die extra 20 cm had besteld, want na een (koude!!) wasbeurt was de 20 extra cm die ik had nergens meer te bekennen. Gekrompen. Grom!!

Nadat ik het jurkje had geknipt (en de stof tot op de laatste draad had opgebruikt!) is het een tijdje blijven liggen en de afgelopen twee avonden naaide ik het in elkaar.
Ook dát ging niet zonder slag of stoot. Eerst liep de draad van mijn lockmachine vast, vervolgens verboog ik een van de naalden, kreeg ik de nieuwe naalden er niet in en had mijn lockmachine toch wel moeite met de dikke, stugge stof als er meerdere lagen tegelijk gelockt moesten worden. Grom!!!
Mijn tweelingnaald trok steeds de spoelhuls van mijn machine scheef waardoor mijn draad vastliep (grom!!!!) dus werkte ik het jurkje grotendeels met een zigzagsteek af.
Het halsboordje is niet overal even breed, dus dat moet weer opnieuw maar uiteindelijk was ik er ZO klaar mee dat ik besloot eerst maar eens te kijken of Fenna het stugge ding überhaupt aan wilde.

Eerlijk is eerlijk, het zag er wél leuk uit, en lijkt ook op het jurkje van de foto’s. Behalve dat ik niet van onafgewerkte randen houd dus dat er bij mij een (scheef) halsboordje op zit en de mouwtjes een rolzoompje hebben gekregen.

   

En… *jubel* ook Fenna vond het wel ok dus heeft het aangetrokken naar school vandaag! Ze liep niet over van enthousiasme zoals bij sommige andere creaties, maar ze was er wel tevreden over. Ze baalde wel dat ze er een shirt met lange mouwen onder aan moest van mij (want kriebelstof) want ze is nogal into korte mouwen de laatste tijd.

 

    

En al twee complimenten op het schoolplein gekregen, dus ik heb het niet voor niets gedaan 😉