De Mim-Pi knock off en zomerse naaisels!

Een tijdje geleden stuurde vriendin Arianne me deze foto’s van een jurkje uit de nieuwe collectie van Mim-pi: 



We waren er allebei helemaal weg van. Vorig jaar had Mim-pi ook al jurkjes met zo’n gevlochten rug in de collectie en die heb ik tóen al op mijn To Do lijst gezet. Maar zoals het gaat met zoveel dingen op mijn veel te lange To Do lijst…. *no comment*

Vrij kort daarna was er een stoffenmarkt in mijn stad. En daar vonden diezelfde vriendin en ik een stofje dat qua kleur en print in de richting van de Mim-pi jurk kwam. We hebben het gekocht en ik heb een poging gewaagd. 

Eerlijk is eerlijk… het viel niet mee! Veel gedoe met de bandjes, zelf het patroon bedenken (uitgaande van de bovenkant van de Solis van Sofilantjes), steekzakken toevoegen en stof die eigenlijk veel te dun en soepel was voor dit model. 

Maar, we hebben een jurk! En, de schoonheidsfoutjes negerend, een leuke jurk ook nog 😉

Voor onze vakantie, die er heel snel aankomt, naaide ik ook nog wat andere zomerjurkjes voor Fenna. Ze was uit al haar jurken van vorig jaar gegroeid. 

Nivalis (Sofilantjes)


Patroon ‘Noëlle’ van Supernova/Stenzo. De stof is allemaal één paneel van Stenzo. 


Stofpaneel:


En een Solis van Sofilantjes:


En nu snel mijn koffers pakken!

Recykleren

Er zitten nog een heel aantal niet-geblogde kledingstukken tussen mijn laatste en mijn meest recente maaksel hieronder, maar deze is wel een erg leuke (al zeg ik het zelf).


Mijn kinderen hebben twee nichten. Grote nichten, letterlijk en figuurlijk. Ze zijn niet alleen een flink aantal jaar ouder, maar ook supermodel-lang. De kleding waar zij uitgroeien gaat deels bij ons op de vliering voor Fenna. Inmiddels ligt er kleding tot en met maat 164 op zolder en heeft Fenna pas maat 134-140. 

Dit weekend hebben we de vliering opgeruimd en toen kwam ik een ontzettend leuke geruit bloes tegen. Alleen… maat 158… daar past ze waarschijnlijk pas over een jaar of 4 in, terwijl ruiten juist nu weer helemaal in de mode zijn!


Kennen jullie de blog van ReFashionista? Zij koopt kleding bij kringloopwinkels, en past dat dan naar haar eigen smaak aan. Niet altijd mijn smaak, maar wel heel leuk en inspirerend om te zien en lezen. 

Toevallig had ik gezien dat een paar leeftijdsgenootjes van Fenna een geruite overhemdjurk aan hadden dus toen ik deze bloes zag kreeg ik het idee om hem te vermaken tot jurk. 

Ik heb de mouwen eruit geknipt en de bloes aan de zijkanten ingenomen:



Daarna heb ik de mouwen aan de bovenkant ingekort en weer teruggezet. Klaar! 

Zo op de pop was ik even bang dat het een beetje op een pyjama leek…

Maar toen Fenna hem eenmaal aanhad vonden we hem allebei ontzettend leuk 😊

Wat een leuk project! Makkelijk, snel klaar, ik hou ervan 😉

De laatste van 2016

Allereerst voor iedereen die dit leest en die ik het nog niet persoonlijk had gewenst: Een heel gelukkig en gezond 2017 toegewenst! Beter laat dan nooit he 😉

Hoewel het nieuwe jaar inmiddels al in volle gang is, wilde ik nog een paar maaksels van vorig jaar laten zien. Daarbij maak ik dan  maar meteen een goed voornemen om in het nieuwe jaar eens wat meer tijd en aandacht te besteden aan mooie foto’s voor op mijn blog want, en dit bericht is daarop geen uitzondering, die komen eigenlijk altijd van mijn telefoon en zijn niet altijd met het beste licht en belichting geschoten.

Zo aan het einde van het jaar weet ik het altijd weer extra druk te maken voor mezelf, door de kleding voor de kerstdiners en sommige kerstcadeaus zelf te willen maken. Gelukkig wist ik mezelf dit jaar te beperken door alleen de kleding voor Fenna zelf te maken en maar één zelfgemaakt kerstcadeau te fabriceren.
Hoewel… die kleding voor Fenna bestond wel uit meerdere onderdelen én een proefversie.

Fenna is haar prinsessenfase ontgroeid en ook al houdt ze nog wel van jurkjes, ze wil het toch wel graag allemaal wat stoerder. Zo draagt ze tegenwoordig bijvoorbeeld graag een korte broek over een legging.
In de bijlage bij Knippie (nummer zoek ik nog op, voor de geïnteresseerden!) stond een leuke short die ik, met wat aanpassingen, wel eens wilde uitproberen. In datzelfde nummer stond ook een simpel colbertje wat ik er dan bij wilde maken. De stof voor het shortje voor kerst heb ik gekocht op het Stoffenspektakel in oktober. Ik viel er meteen op en vond het met het fijne zilverdraadje door de stof echt een kerststofje. 

Het was nogal prijzig, dus besloot ik eerst een proefversie te maken van een wollige stof waarvan ik vorig jaar een paar meter kocht en die ik al voor veel kleine projecten heb gebruikt. Als die proefversie zou lukken had ze er meteen nóg een leuke en nette short bij.

De proefversie lukte goed! De maat was perfect en met de aanpassing die ik maakte (de pijpjes iets langer en een omslag aan de pijpen) stond hij haar ontzettend leuk. De tailleband van deze proefversie is anders dan het origineel. Het duurde even voordat ik doorhad hoe ik die moest maken namelijk 😉  Maar met het (knoopsgaten)elastiek in de taille gaat hij heel makkelijk aan en uit.


De echte versie zat daarna snel in elkaar, met tailleband volgens het patroon 🙂

 Ik heb er broekhaakjes aan gezet en ook deze heeft (vastgenaaid) elastiek aan de achterkant van de taille.


Een colbertje had ik nog nooit gemaakt. Het was niet moeilijk, alleen voor de voering heb ik mijn eigen plan gemaakt. Ik wilde de mouwen namelijk niet voeren. Joggingstof is zo heerlijk zacht van binnen en ik vond het zonde om die zachtheid aan de armen dan niet te benutten. Het lijf heb ik wel gevoerd, ook omdat ik dat gewoon mooi vond staan.
Ik had de onderzoom eerst met de machine vastgenaaid maar vond dat niet mooi staan en heb het weer uitgehaald en zoomband gebruikt.


De opdruk was een ander verhaal… 

Ik had deze blauwe al gesneden om op een wit shirtje te strijken. De inspiratie voor het woord en het lettertype had ik gevonden op een van de vele blogs die ik volg. Nu leek me dat witte shirtje met alleen dat woord erop toch niet feestelijk genoeg, en ik vond het jasje zo an sich ook een beetje saai. Maar de blauwe opdruk op een grijsblauw jasje zag ik ook niet voor me.
In mijn voorraadje flex- en flockfolie vond ik nog een velletje zilveren glitters en ik sneed hetzelfde woord nog een keer uit. Met een bot mesje… Dus was de flexfolie maar half doorgesneden en was het mislukt.

Had ik al verteld dat dit allemaal op de dag van het kerstdiner waarnaartoe het jasje gedragen moest worden gebeurde? T minus 3 uur ofzo.
Dus racete ik de stad in (goddank woon ik in een grote stad met veel winkels én waren we allebei vrij dus had ik tijd om naar de stad te gaan) en kocht bij Pipoos strijkstrass en bij We Fashion een alternatief voor het witte shirtje. Uiteraard moest er ook nog last minute een maillot worden gekocht… Ik zal het wel nooit leren

Terug naar huis, blauwe opdruk op het jasje, strass eromheen en gelukkig pakte het ontzettend goed uit. Moeder blij, kind blij. Klaar voor het kerstdiner op school! 

Gelukkig was ik zo slim om voor Rens gewoon een colbertje te kopen en had hij nog een mooi overhemd in zijn kast.


Fenna is geen fan van poseren maar ze was echt heel blij met haar kleren. Alle kledingstukken zijn inmiddels al meerdere keren gedragen.

Op 24 december gingen Fenna en ik met oma naar Het Nationale Ballet in de Stopera. Ook een uitje dat om feestelijke kleding vraagt. En dan meteen aansluitend de kerstdagen. Dat is wel erg veel voor een enkele short en een colbertje.
Dus besloot ik op de avond vóór ons uitje naar het ballet om nog een jurk te maken van een lap gebreide glittertricot die ik in mijn lades vond. Dat kon niet een te uitgebreide en ingewikkelde creatie worden, dus maakte ik een Nivalis in de meest eenvoudige uitvoering. 

De strijkapplicatie van de ijsvogel had ik al een tijdlang in de kast en dit jurkje had nog net een extraatje nodig.

Ik heb hem gekocht bij Van Ikke maar zij hebben onlangs de prijzen van de full colour applicaties enorm verhoogd dus ik vrees dat ze mij daar als klant kwijt zijn…

Fenna was in ieder geval weer erg blij met de jurk en ook deze is al vaker gedragen.


Deze glittertjes zijn subtiel genoeg om ze ook gewoon naar school te dragen vind ik. 

Als je 7 bent mag dat gewoon 🙂

Voor mijn vader maakte ik voor kerst de Titus trui uit de La Maison Victor. Mijn moeder nam met een smoesje zijn maten op (iets met een trui die ze ergens had gezien en die ze alleen zou kopen als het de goede maat was 😉 ) en hij past! 

Pap heeft sinds kerst de trui vaker aan gehad dan uit! Ik moest er misschien nog maar eentje voor hem maken…

En dan tot slot onze nieuwe woonkamer. We hebben net een flinke verbouwing achter de rug waarbij onze woonkamer 3 meter langer is geworden. Alles zat mee en we waren met 6 weken helemaal klaar. Binnen en buiten. Maar een nieuwe woonkamer vraagt ook om nieuwe accessoires natuurlijk. Dus haakte ik een dikke deken in de modekleur van dit seizoen die half Nederland inmiddels in zijn huis heeft. Mint- en zeegroen. Of duck egg, of teal. 

Díe kleur in ieder geval. 

De deken was op 31 december af, dus dat is de afsluiter van dit bericht. 

Er staan nog kussenhoesjes en een nieuwe bekleding voor een Ikea-poefje op de planning voor de woonkamer en als het echt echt écht helemaal af is, inclusief nieuwe lampen ed. zal ik wat foto’s laten zien. We zijn er ontzettend blij mee, zoveel ruimte, wat een rust geeft dat!

Een nieuw jaar! Ik hoop op veel rust, weinig spannends en veel gezondheid. Op mijn hobby-lijstje staan nog een paar winterdingen en dan ga ik aan de zomerkleding beginnen. We gaan eind april naar Ibiza en hoewel het daar dan ook wat minder weer kan zijn, hoop ik op een korte hittegolf rond die tijd 😉

 

Een buurbaby!

Sommige mensen gaan naast hun vrienden wonen, maar wij deden het andersom en werden goede vrienden met onze buren. Aan weerszijden. 

Toen onze buurvrienden dus hun eerste kindje verwachtten waren we extra blij voor ze!

Omdat de buurman nogal lang is (1,95m schat ik), hadden zowel de buren als ik geen hele kleine baby verwacht. Het is dus ook daarom dat ik mijn kraamcadeau in maat 62 knipte. 

Na het knippen bleven de patroondelen een tijdje liggen, totdat kleine Siem zich ineens 16 dagen voor de uitgerekende datum aankondigde!

En daar was hij, een perfect klein manneke met perfect gemiddelde afmetingen voor een pasgeborene (50 cm, 3 kilo)

Ik heb toch maar mijn cadeau in maat 62 afgemaakt, dan duurt het alleen iets langer voordat hij er in past 😉


Het broekje is het Oliver broekje, een gratis patroon. 

Het shirtje is gekocht bij de Hema, de opdruk maakte ik met de Cameo. 

Het jasje is One to hug van Mind the whale

De stof is van Qjutie fabrics, afgelopen zomer gekocht voor een ander project maar uiteindelijk daar niet voor gebruikt. En nu kwam het heel goed van pas!

Voor de papa, die groot Star Wars fan is, maakte ik ook nog iets. Het idee komt van Pinterest, het t-shirt en de romper komen van H&M en de opdruk is weer met de Silhouette Cameo gemaakt. 

En tot slot maakte ik van een restje stof ook nog een naamslingertje. Die was héél snel klaar met zo’n lekkere korte naam!


Welkom lieve kleine man! Onze deur staat altijd open. We hopen dat jij net zo graag bij ons speelt als onze kindjes bij jouw papa en mama ❤️

Ruimtelijk inzicht?

Het moet een jaar geleden zijn. Ik liep met de buurvrouw een snel rondje over de stoffenbeurs op de grote markt en zag vlak voordat ik mijn fiets weer pakte een stofje hangen. Gebloemde strepen. Herfstkleurtjes. Een beetje druk maar gecombineerd met een effen stof zag ik er meteen een jurkje voor Fenna in. En, niet onbelangrijk, het was helemaal niet duur. Goedkoop zelfs! Driemaal raden wat ik deed…

Ik liet het hangen…

WAT?!

Ja echt, ik liet het hangen. Ik had al zoveel items op mijn to do lijst en al zoveel stoffen in de kast.

Het duurde toch zeker 6 uur voordat ik er spijt van kreeg. Dezelfde buurvrouw waarmee ik op de markt liep, bracht me namelijk die middag de catalogus van de wintercollectie van Mim-pi en daar stond dit jurkje in…

Mim-pi wintercollectie 2015-2016


Ik zag het nog duidelijker voor me! Die gebloemde strepen… die kon ik natuurlijk ook schuin doorknippen en in een hoek weer aan elkaar zetten… en dan toch met donkerblauwe effen mouwen… Hmmm… 

Ik dook het internet op en zocht, maar kon de stof nergens vinden. Ik ging er vanuit dat het een restje moest zijn geweest en zette het uit mijn hoofd.

En toen werd het voorjaar en kwam het Stoffenspektakel naar de Haarlemmermeer Expo. En daar hing mijn stofje! Gewoon een enkel lapje over een balk van een kraam, een restje, helemaal alleen. Ik greep mijn kans en kreeg het hele stuk (1,5 m breed) voor iets van 3 of 5 euro. Ik weet het niet meer precies. Maar hoe dan ook was het een mazzeltje!!!
Vervolgens bleef het weer een hele tijd liggen, totdat ik deze week eindelijk de schaar erin zette.

Het blijkt dat je voor het plan dat ik in mijn hoofd had ten eerste: heel veel stof nodig hebt omdat je echt veel verlies hebt door de schuine kanten die je overhoudt. En ten tweede: wel moet beschikken over enig ruimtelijk inzicht om te bedenken hoe je de strepen aan elkaar moet zetten om dezelfde rijen bloemen te matchen én te zorgen dat ze niet ondersteboven staan.

Maar het lukte, en ik werd er blij van!


Van de anderhalve meter die ik had bij het begin, bleef precies genoeg over voor het voor- en achterpand van een shirt. En nog een reststukje. Dat was prima, want meer had ik niet nodig. Met een restje jeans-achtige jersey die ik ook voor deze broeken voor de jongens had gebruikt, maakte ik de mouwen en het rokje. En zo werd het een soort Candy, maar dan met lange mouwen en een iets anders aangezet rokje omdat ik anders wat lengte te kort zou komen.

Voor het eerst werkte ik de mouwboorden en de onderkant van het rokje niet af. Ik vond het omkrullen nu juist leuk staan omdat de binnenkant van de stof het een stoerdere uitstraling gaf.
Hier en daar zijn de bloemen wat ongelukkig doorgeknipt, maar de rijen matchen wel.


Als ik meer stof had gehad zou ik de strepen aan de zijkanten ook passend hebben gemaakt. Volgende keer beter 🙂


Gelukkig vond Fenna het jurkje zelf ook erg leuk en wilde ze het vandaag meteen aan. Dat gaf mij de gelegenheid om een paar leuke foto’s te maken.

 

Om de foto’s wat spontaner te maken probeerden we iets met springend omdraaien. Een iPhone heeft daar een iets te lange sluitertijd voor maar de foto’s waren te leuk om niet te bewaren ❤️

Mochila II

Vrij kort nadat ik mijn eerste mochila af had begon ik aan de Oilily Look-a-like mochila voor Fenna. Op de een of andere manier raakte ik maar niet verder dan halverwege de bodem. Ik kwam er maar niet lekker in. Dus uiteindelijk heb ik die uitgehaald en ben ik voor Fenna aan een andere tas begonnen. Het was de bedoeling om voor haar een kleine tas te haken, maar toen ze zelf opperde dat ik er ook een rugtasje van kon maken heb ik besloten de tas wat groter te maken. 

Het ging best vlot, ik nam het steeds mee naar mijn werk en haakte in de pauzes.

De tas is nu, een paar maanden later, nog steeds even (niet) vergevorderd. Niet omdat ik er geen zin meer in heb hoor, maar er kwam ‘even’ iets tussen 😉

Ik begon namelijk aan nóg een mochila, voor een vriendin waarmee ik afgelopen weekend een nachtje weg was. In haar favoriete kleur (paars) en een van mijn favoriete kleuren (mint) haakte ik een kleine mochila. Voor een grote had ik geen tijd 😁


De tas is ongeveer 15 cm in doorsnede en zal niet veel hoger zijn dan dat. 

Ik ben ruim op tijd begonnen en had dus meer dan genoeg tijd om het tasje te maken maar, omdat ik het zo leuk vond om het patroon te zien groeien, haakte ik lekker door. Soms wel een paar uur achter elkaar. 

Dat moet je dus niet doen… zeker niet met deze haaktechniek. 

Ik haakte mezelf een peesschedeïrritatietje 😂  Eentje waarvan mijn fysio/echtgenoot direct wist wat het was (dat dus), hoe het heette (syndroom van De Quervain) en wat ik er aan kon doen (rust en zo nodig een pijnstiller) 
 

Rust dus… gelukkig had ik genoeg tijd. Ik haakte een paar dagen niet, maar woof in de tussentijd de band voor de tas en een smal bandje dat ik wilde gebruiken voor het trekkoord. 

Daarna hield ik het bij maximaal twee toeren per dag en zo kreeg ik geen last meer. Uiteindelijk was de tas gewoon op tijd af, inclusief voering en nog wat extraatjes erbij: 

Afgelopen weekend heb ik de tas gegeven. Ze vond hem erg mooi 😊 

En nu weer verder met Fenna’s tas!

Mijn nieuwe werktas ❤️

Mijn nieuwe liefde ❤️

Soms zijn er van die stoffen die meteen je aandacht hebben. Zo zag ik Heel. Lang. Geleden. dit bericht voorbij komen en hoewel ik niet meteen fan was van de kleuren in deze stof was ik wel helemaal weg van de prachtige kraanvogels.

 

Stof met vogeltjes… I like ❤️

Fenna vraagt me wel eens waarom ik áltijd stof met vogels koop. Blijkbaar valt het op 😉

Dus toen ik, ook alweer een hele tijd geleden, in mijn favoriete stoffenwinkel op AliExpress (ja ja, ik weet het…) diezelfde stof in andere kleuren tegenkwam was het wél liefde op het eerste (tweede) gezicht!!!

Blauw, petrol en gouden accenten:


Zo mooi 😍

De stoffenjunk in mij nam meteen bezit van mijn klikvinger en ik bestelde drie panelen, zonder echt een bestemming of project in gedachten te hebben.

De stof kwam, ik waste en streek het en het belandde in mijn stoffenlade. Om daar een hele tijd in te blijven liggen…

Ongeveer hetzelfde gebeurde met het Portugese kurkleer dat een tijd geleden ineens op verschillende blogs begon op te duiken. Kijk maar eens hier, en hier, of hier.
Ook dat vond ik op AliExpress, maar werd verzonden vanuit Spanje. Ik heb het in verschillende kleuren. De naturel variant heb ik al een paar keer gebruikt voor kleine etuitjes, riempjes aan een clutch of de lipjes aan dit mandje.

Toen ik de combinatie van mijn lichtblauwe kurkleer en de stof met de kraanvogels een keer per ongeluk naast elkaar hield was het idee voor een tas geboren. De kleuren van de bomen en het kurkleer waren een match made in heaven. Zo mooi! 

Met filter, omdat de blauwe kleur van het leer niet goed overkwam.

Ik heb toen ook direct de fournituren besteld: tassenband, magneetsluiting, dopjes voor de bodem en decovil om de stof zo stevig te maken dat het rechtop zou blijven staan.

Dat moet in juni geweest zijn…

In augustus knipte ik het leer, de stof en de versteviging…

En nu is het oktober! Soms zijn er dingen die ik heel graag wil maken maar steeds voor me uit blijf schuiven omdat ik denk dat het heel veel, of vervelend werk is. Deze tas was zo’n ding, maar ik had echt een tas nodig waar ik mijn spullen voor het werk gewoon in kon laten zitten en die groot genoeg was voor mijn witte jasje, lunch, dagelijkse-dingen, etc. Dus begon ik er begin deze week eindelijk eens aan.

Ik heb nog niet veel echte tassen gemaakt en ik ben er dus ook niet echt handig in. Decovil had ik nog nooit gebruikt, maar dat is dus een soort buigbaar karton wat je op je stof strijkt om het echt heel stevig te maken. Ik heb het ook op het kurkleer gestreken omdat dat de onderkant van de tas moest worden en ik wilde dat de tas goed zou blijven staan. Achteraf was dat misschien niet nodig geweest. Ik weet het niet..

Wat ik wél weet is dat ik de tas bijna niet meer omgekeerd kreeg toen ik hem eenmaal had genaaid. En toen ik hem eenmaal met de goede kanten naar buiten  had, zag ik dat de paspel niet goed vastzat en toen moest ie weer terug. En daarna wéér teruggedraaid. Het zweet stond op mijn rug 😅

Het ritsvakje aan de voorkant is klein, want dat maakte ik van een restje van het leer. Precies groot genoeg voor mijn sleutel!

De stof voor de voering is van Michael Miller en lag ook al een tijdje in mijn la. Ik had eigenlijk nog geen bijpassende voeringstof in gedachten, maar ik vond dit wel een mooie match. 


Ik was nog iets van plan met ritssluitingen, en een ritsvak aan de binnenkant maar ik was er zo klaar mee. Het is goed zo. Er komt alleen nog een magneetsluitinkje aan de bovenkant zodat de tas niet helemaal open blijft staan. 

Of de tas heel praktisch is, moet ik nog zien. Hij is vrij diep en smal. Maar voorlopig passen alle spullen die ik meeneem naar mijn werk er met gemak in. 

Ik ben er blij mee. Hij is zo mooi ❤️

Links dag/zonlicht, rechts kunstlicht

En die twee andere panelen? Die zouden nog wel eens een kerstjurk voor Fenna kunnen worden!

Een nieuw dak voor de bak

Onze bakfiets moest een nieuw dak. De huif die er bij zat toen we hem kregen was binnen het jaar lek en gescheurd.
Bij de klanten’service’ van Troy vingen we bot toen we vroegen of er losse regententen te koop waren, sterker nog: we kregen überhaupt geen reactie!
Net als die keer net na aanschaf toen bleek dat de elektra van de elektrische aandrijving en fietscomputer het niet goed deed.

Dus hebben we voor die keer dat de spaken van het achterwiel het een voor een begaven en die keer dat de bankjes en gordels losrammelden maar niet eens meer gebeld… Gelukkig kennen we een goede fietsenmaker en zijn inmiddels ALLE spaken in het achterwiel vervangen!!

Maargoed, het dak dus… Omdat Troy dus niet bereikbaar was en niet op mijn vraag via het reactieformulier op de website reageerde, ben ik zelf maar aan de slag gegaan.

Ik wilde voor het dak een soepele waterdichte stof en heb op goed geluk iets besteld. Ik weet alleen niet meer waar… het plan om de nieuwe tent te maken had ik namelijk al in het voorjaar en de stoffen heb ik dus ook destijds al besteld. Ik weet wel dat ik bij dezelfde webwinkel ook het doorzichtige vinyl voor de zijwanden bestelde.

Ik gebruikte het frame waar de tent overheen moest komen als mal en keek sommige dingen af bij de oude tent en verzon sommige andere dingen er zelf bij.
Het was geen moeilijke klus maar wel een flink project waardoor ik het voor me uit bleef schuiven. Maar toen het weer vorige week ineens om begon te slaan en de kou nu toch echt onderweg lijkt te zijn kon ik er niet meer onderuit. Ik moest aan de bak!


Naaimachine naar beneden, bakfiets in de woonkamer en gaan! De eerste resultaten waren al veelbelovend…

Het opnaaien van het klittenband om de zijkanten af te sluiten had veel weg van vinylworstelen…


Maar uiteindelijk hadden we een tent! Gelukt! Ik ben best een beetje trots! Onze kinderen zitten weer droog. Niet dankzij Troy trouwens 😦
We moeten de eerste regenbui nog afwachten, maar de stof heeft de test met de douche (die heb ik gedaan voordat ik aan de tent begon) in ieder geval doorstaan.

Dus ging ik gisteren met kind 3 in de ‘hut’ (zoals hij het zelf noemde) vrolijk op weg om kind 2 bij een vriendje op te halen. Totdat ik een hele harde PFFFFFFFFFFFFFFFFF hoorde en ik een platte achterband had 😩

Toch die fietsenmaker maar weer eens bellen… Troy in de gloria #NOT 😞

AANVULLING:

Inmiddels is de achterband vervangen dus we rijden weer. Bij gebrek aan echte regen hebben we de waterdichtheid getest met behulp van de tuinslang 😂

Wat zat er in de vakantiekoffer dit jaar?

Onze vakantie is inmiddels alweer twee maanden geleden maar ik had op mijn Facebookpagina beloofd een blog te schrijven over welke zelfgemaakte kledingstukken er allemaal in de vakantiekoffer zaten.

Er moet me eerst even iets van het hart…. IK WIL NOOIT MEER KAMPEREN!

Eerlijk is eerlijk, we hadden echt niet de beste en mooiste camping uitgezocht. En wij zaten in een stacaravan dus dat mag je niet eens echt kamperen noemen. Met muren en een dak en een eigen badkamer én toilet tot je beschikking. Maar het is gewoon niets voor mij. Voor ons, moet ik zeggen, want gelukkig denkt de man er precies zo over.
We hebben ontelbare redenen, die ik hier niet ga noemen, om kampeerfans niet tegen het hoofd te stoten ;-P

Heel on-campings had ik dus ook veel te veel en veel te mooie (deels) zelfgemaakte kleding meegenomen. Ik heb daar niet bewust foto’s gemaakt, dus moet het doen met de foto’s die ik op mijn telefoon heb staan. Een deel van de kleding heb ik al eens op mijn Facebookpagina laten zien. Andere kleding was nog vlak daarvoor onder mijn naaimachine vandaan gerold!

Ik ga geen heel vakantieverslag maken van alle zelfgemaakte outfits maar maak me er hier vanaf met een fleurige collage 😉

Next stop: Ibiza!!!!

Copy/Paste playsuit

Vorige week keek Fenna mee terwijl ik wat blogs las. Toen deze (klik) voorbij kwam waren we allebei enthousiast. 

Fenna vond de stof heel mooi en draagt graag jumpsuits. En ik had die stof toevallig nog in de kast liggen, was nog op zoek naar een leuk patroon voor een jumpsuit/playsuit én hou heel erg van een overslag. Dat die overslag bij dit patroon op de rug zit vond ik extra leuk, en voor een borstloos kind ook veel mooier. 

Ik werkte hem iets anders af dan in het patroon, voor een beetje contrast. Hij paste één keer, ik heb er niets aan hoeven aanpassen. Alleen liet ik de kontzakjes weg, die vond ik overbodig. 

De foto’s zijn van hele slechte kwaliteit, beide keren met slordig speelhaar. Tja… What can I say… Zo ziet ze er nou eenmaal het grootste deel van de dag uit ❤️

Nieuwe hobby: vingerhaken!
Hier had ik de overslag nog niet vastgezet, dat heb ik later wel gedaan. 

Overigens is de bies aan de pijpjes wel gewoon gelijk en recht hoor 😉

’s Avonds gingen we nog even op Pokémonjacht… 

Het patroon komt uit Knippie 3/2015 en ik denk dat ik er nog een versie van maak. Zo leuk!

Stofje van Budgetstoffen.nl maar ik weet niet of ze het nog hebben.